२०८३ कार्तिक २४ गते मङ्गलबार

Business Intelligence Platform

बजार अनुगमन बढाइँदै, अस्वाभाविक मूल्यवृद्धिमा कारबाही गरिने

काठमाडौं । दसैँ, तिहार र छठ पर्वलाई लक्षित गर्दै सरकारले बजार अनुगमन तीव्र बनाएको छ । चाडपर्वका बेला हुन सक्ने कृत्रिम अभाव, अस्वाभाविक मूल्यवृद्धि र उपभोक्ता ठगी रोक्न वाणिज्य, आपूर्ति तथा उपभोक्ता संरक्षण विभागले अनुगमन बढाएको हो ।

विभागले बजारमा वस्तुको मूल्य, गुणस्तर, मौज्दात र आपूर्तिको अवस्थाबारे निगरानी गर्न नियमित टोलीसँगै थप कर्मचारी परिचालन गरेको छ । काठमाडौं उपत्यकामा नियमित अनुगमन टोलीबाहेक मन्त्रालय र मातहतका निकायबाट ५० जना थप कर्मचारी खटाइएको विभागका महानिर्देशक रितेशकुमार शाक्यले बताए ।

उनका अनुसार चाडपर्वमा बढी माग हुने वस्तुको आपूर्ति, व्यवस्थापन र गुणस्तरमा विशेष ध्यान दिइएको छ । बजारमा कृत्रिम अभाव सिर्जना हुन नदिन पनि अनुगमन केन्द्रित गरिएको उनले बताए । बजार अनुगमनमा वाणिज्य विभागसँगै खाद्य प्रविधि तथा गुण नियन्त्रण विभाग, पशु सेवा विभाग, जिल्ला प्रशासन कार्यालय, स्थानीय तह र प्रदेशका सम्बन्धित निकाय परिचालित छन् । उपभोक्ता संरक्षण ऐनअन्तर्गत सहायक प्रमुख जिल्ला अधिकारीको नेतृत्वमा गठित समितिले पनि अनुगमन गरिरहेको छ ।

हाल काठमाडौं उपत्यकामा दैनिक करिब १० वटा अनुगमन टोली परिचालन हुने गरेका छन्। केही टोली उपभोक्ताको उजुरीका आधारमा तत्काल खटिने गरेका छन् भने अन्य टोलीले क्षेत्र निर्धारण गरेर नियमित अनुगमन गरिरहेका छन् ।

ग्यास आपूर्तिमा सहजता ल्याउने प्रयास

हालैको विपद्का कारण मुख्य राजमार्ग र उत्तरी नाकामा अवरोध हुँदा आपूर्ति शृङ्खलामा असर परेको विभागले जनाएको छ। त्यसको प्रभाव ग्यासलगायत उपभोग्य वस्तुको आपूर्तिमा देखिएको छ । ग्यास आपूर्ति सहज बनाउन उपभोक्ताले एउटै कम्पनीको ग्यासमा निर्भर नभई ब्रान्ड परिवर्तन गर्न मिल्ने व्यवस्था गरिएको महानिर्देशक शाक्यले बताए । दीर्घकालीन समाधानका लागि सरकारी निकायबाटै ग्यास बिक्री वितरण गर्ने सम्भावना, सिलिन्डरको आकार र ब्रान्ड व्यवस्थापनबारे नीतिगत छलफल भइरहेको उनले जानकारी दिए ।

चाडपर्वमा चिनीको माग बढ्ने भएकाले उत्पादक तथा आपूर्तिकर्तासँग मौज्दातको विवरण लिने काम पनि भइरहेको छ । साल्ट ट्रेडिङ कर्पोरेसन र खाद्य व्यवस्था तथा व्यापार कम्पनीसँग पर्याप्त चिनी मौज्दात रहेको विभागले जनाएको छ । खाद्य व्यवस्था तथा व्यापार कम्पनीले करिब १९० वटा बिक्री केन्द्रमार्फत सहुलियत मूल्यका पसलसमेत सञ्चालन गरिरहेको छ ।

मासुको मूल्यमा पनि निगरानी

मासुजन्य वस्तुको मूल्य बढेको गुनासो आएपछि पशु सेवा विभागसँग समन्वय गरी अनुगमन भइरहेको छ । यस वर्ष खाद्य व्यवस्था तथा व्यापार कम्पनीले काठमाडौंमा खसीबोका र च्याङ्ग्रा नल्याएकाले बजार मूल्यको आधार तय गर्न केही कठिनाइ भएको शाक्यले बताए ।

यद्यपि, जिउँदो खसीबोकाको बिक्री मूल्यका आधारमा मासुको सम्भावित मूल्य निर्धारण गरी बजार अनुगमन भइरहेको उनले जानकारी दिए । सबै वस्तुको मूल्य नियन्त्रण गर्न स्पष्ट आधार मूल्य नरहेको पनि शाक्यले बताए । कालोबजार ऐनमा रहेको २० प्रतिशत नाफा मार्जिनसम्बन्धी पुरानो व्यवस्था हटेकाले अहिले विभिन्न फर्मको तुलनात्मक अध्ययनका आधारमा अस्वाभाविक मूल्यवृद्धि भए कारबाही गरिने उनले स्पष्ट पारे ।

उपभोक्ता संरक्षण ऐनअन्तर्गत कसुरको गम्भीरता हेरी तीन लाख रुपैयाँसम्म जरिवाना गर्न सकिने व्यवस्था रहेको विभागले जनाएको छ । बजार अनुगमनको उद्देश्य निजी क्षेत्रलाई नियन्त्रण गर्नु नभई उपभोक्ताको हित संरक्षण गर्नु रहेको शाक्यले बताए । उनले चाडपर्वका बेला व्यवसायीलाई नैतिक आचरण कायम राख्न र उपभोक्तालाई ठगी नगर्न आग्रह गरे । सामान खरिद गर्दा गुणस्तरमा ध्यान दिन र अनिवार्य रूपमा बिलबिजक लिन पनि विभागले उपभोक्तालाई अनुरोध गरेको छ ।

बजारमा ठगी, कृत्रिम अभाव वा अन्य अनियमितता देखिएमा विभागको हटलाइन वा ‘हेलो सरकार’ मार्फत उजुरी गर्न सकिनेछ। उजुरी प्राप्त भएमा तत्काल अनुगमन टोली परिचालन गरिने विभागले जनाएको छ ।

माइक्रोसफ्टका अध्यक्षको भनाइ : एआईभन्दा दूधमा बढी सुरक्षा नियमन

लन्डन। माइक्रोसफ्टका अध्यक्ष ब्राड स्मिथले कृत्रिम बुद्धिमत्ता (एआई) को विकास र प्रयोगलाई सुरक्षित बनाउन तत्काल विश्वव्यापी नियमन आवश्यक रहेको बताएका छन्। उनले अहिले एआईको तुलनामा दूधमा समेत बढी सुरक्षा मापदण्ड लागू हुने गरेको टिप्पणी गरेका छन्।

सोमबार बीबीसीसँगको अन्तर्वार्तामा स्मिथले एआई प्रविधिको तीव्र विकाससँगै यसबाट उत्पन्न हुन सक्ने जोखिम नियन्त्रण गर्न विश्वव्यापी सुरक्षा नियम बनाउनुपर्ने बताएका हुन्।

उनका अनुसार एआई प्रणालीमा अनधिकृत पहुँच वा खराब नियत भएका एआई एजेन्टबाट आक्रमण भएमा त्यसबाट प्रभावित व्यक्ति वा संस्थालाई अनिवार्य रूपमा जानकारी दिने व्यवस्था हुनुपर्छ। त्यस्तै, जोखिम देखिएमा तत्काल प्रणाली रोक्न सकिने ‘आपत्कालीन ब्रेक’ को व्यवस्था पनि आवश्यक रहेको उनले बताए।

एआईसम्बन्धी दुर्घटना वा गम्भीर त्रुटि भएमा कम्पनीहरूले अनिवार्य रूपमा घटनाको विवरणसहित प्रतिवेदन तयार पार्नुपर्ने कानुनी व्यवस्था गर्नुपर्ने उनको भनाइ छ।

“हामीलाई अन्य उत्पादनका हकमा यस्ता नियम कसरी लागू गर्ने भन्ने थाहा छ,” स्मिथले भने, “त्यही अनुभवबाट सिकेर एआईमा पनि कसरी लागू गर्न सकिन्छ भन्नेबारे सोच्नुपर्छ।”

उनले अहिले एआईभन्दा वासिङ मेसिनमा समेत बढी सुरक्षा नियम लागू हुने र किराना पसलमा बिक्री हुने प्रत्येक दूधको प्याकेटले सुरक्षा मापदण्ड तथा निरीक्षणको प्रक्रिया पूरा गर्नुपर्ने उदाहरण दिए।

एन्थ्रोपिक र ओपनएआईजस्ता प्रविधि कम्पनीहरूले एआई एजेन्टको अनपेक्षित वा हानिकारक व्यवहारबारे जानकारी सार्वजनिक गर्न थालेका छन्। तीव्र गतिमा अघि बढिरहेको एआई प्रविधिले भविष्यमा मानव अस्तित्वमै खतरा उत्पन्न गर्न सक्ने भन्दै अनुसन्धानकर्ताहरूले चेतावनी दिँदै आएका छन्।

केही कम्पनीले एआई विकासको गति कम गर्नुपर्ने धारणा राखेका छन्। तर, यसले नियमनको उद्देश्यबारे बहस पनि जन्माएको छ। आलोचकहरूले यस्ता प्रस्ताव आफ्ना कम्पनीको बजार अग्रता जोगाउन, सरकारको कडा हस्तक्षेप रोक्न वा तीव्र गतिमा भइरहेको खर्च नियन्त्रण गर्न प्रेरित हुन सक्ने प्रश्न उठाएका छन्।

स्मिथले एआई नियमनको नेतृत्व गर्न बेलायत उपयुक्त अवस्थामा रहेको बताए। पूर्वप्रधानमन्त्री ऋषि सुनकको कार्यकालमा स्थापना गरिएको एआई सुरक्षा संस्थानले यसमा महत्त्वपूर्ण भूमिका खेल्न सक्ने उनको भनाइ छ।

उनका अनुसार वासिङ्टनका अधिकारीहरूले ब्रसेल्सको तुलनामा लन्डनलाई फरक दृष्टिकोणले हेर्ने गरेका छन्। युरोपेली संघले आफ्नो एआई ऐनमार्फत जोखिमको स्तरअनुसार एआई प्रणालीलाई नियमन गर्दै आएको छ।

बेलायतको एआई सुरक्षा संस्थानले प्रमुख एआई मोडल विकासकर्ताहरूसँग भएका स्वैच्छिक सम्झौताका आधारमा ती मोडल सार्वजनिक प्रयोगमा आउनुअघि नै परीक्षण गर्ने पहुँच पाउँछ। यसबाट तिनको क्षमता र सम्भावित जोखिम मूल्याङ्कन गर्न सकिन्छ।

बेलायतका एआईमन्त्री कनिष्क नारायणले पनि हालको नियमन प्रणाली पर्याप्त नभएमा उन्नत एआई मोडलहरूलाई थप नियमन गर्ने विषयमा सरकारले विचार गर्न सक्ने बताएका छन्। (सिएनए)

 

धरानकी शान्ति दिदी तीन दशकदेखि मकै पोल्दै घरखर्च जुटाउँदै

सुनसरी । धरान उपमहानगरपालिका–१६ की ५९ वर्षीया शान्ति श्रेष्ठले मकै पोलेर बिक्री गर्दै तीन दशकदेखि घरव्यवहार चलाउँदैछिन् । पतिको निधनपछि घरको आर्थिक जिम्मेवारी आफैँ सम्हाल्दै आभएकी शान्ति दिदीले यही पेसालाई जीविकोपार्जनको मुख्य आधार बनाकी छिन् ।

शान्तिको दैनिकी बिहानै मोरङको भावन्ने पुगेर हरियो मकै खरिद गर्नेदेखि सुरु हुन्छ । उनी घाम नउदाउँदै धरानबाट गाडी चढेर हरियो मकै खरिद गर्न त्यहाँ जान्छिन् । मकै लिएर धरान फर्कंदा बिहानको १० देखि ११ बजिसकेको हुन्छ । त्यसपछि धरान उपमहानगरपालिका–१३ स्थित लक्ष्मीचोक नजिकै सडकछेउमा मकै पोल्ने र बिक्री गर्ने उनको दैनिक सुरु हुन्छ । शान्ति दिदीले दैनिक करिब १६० देखि १८० घोगासम्म मकै पोलेर बिक्री गर्दै आएकी छिन्।

करिब तीन दशकदेखि यही पेसामा मेहनत गरिरहेकी शान्ति दिदी मकै बिक्री गर्नु आम्दानीको माध्यम मात्र नभई जीवन चलाउने आधारसमेत बनेको छ । खुला आकाशमुनि सडकछेउमा बसेर काम गर्दा जस्तोसुकै घामपानी सहेरै पनि उनले आफ्नो पेसालाई निरन्तरता दिँदै आएकी छिन् ।

शान्ति दिदीले भनिन्, “अरू काम गरौँ भने सकिँदैन, अर्कोतिर काम पनि पाइँदैन । मकै पोल्ने काम पनि सजिलो त छैन । कहिले पानी पर्छ, कहिले टन्टलापुर घाम लाग्छ । गाह्रो हुन्छ, तर अब त घामपानी सहन बानी परिसक्यो ।”

उनले मोरङका विभिन्न स्थानमा मकैबारी समेत ठेक्कामा लिई हरियो मकै धरान लिएर आई बिक्री गर्दै आएकी छिन् । उनले रु ६० हजारदेखि रु एक लाख ५० हजारसम्ममा मकैबारी ठेक्का दिँदैआएकी छिन् । उनलाई त्यस कार्यमा अरु साथीले पनि साथ दिँदैआएकी छिन् । दिदीले भनिन्, “साथीहरूसँग मिलेर ठेक्कामा लिँदा अलि सस्तो हुन्छ, तर सधैँ नाफा मात्रै हुँदैन । कहिले घाटा त कहिले फाइदा हुन्छ । व्यापारमा तलमाथि भइरहन्छ ।”

उनले मकैको साइज अनुसार प्रति घोगा रु १५ देखि रु ५० सम्ममा पोलेर बिक्री गर्दै आएकी छिन् । त्यस व्यवसायबाट मकै पोल्ने कोइलाको खर्च कटाएर मासिक रु ७० हजारदेखि रु ८० हजारसम्म आम्दानी हुने गरेको शान्तिले सुनाईन् । मकै बिक्रीबाट प्राप्त रकमबाटै सबै घरखर्च व्यवस्थापन गर्दै आएको उनको भनाइ छ ।

शान्ति दिदी भन्छिन्, “काम ग¥यो भने खानका लागि अभाव हुँदैन । मकै पोलेरै घरव्यवहार चलिरहेको छ । घरमा कमाउने मान्छे छैन, कमाउने मै हुँ । छोरी विवाह गरेर आआफ्नो घर गइसके । उमेर ढल्किँदै गयो काम गर्ने बानी बस्यो काम छाडेर घरमा बस्न मन लाग्दैन, दुःख हुन्छ भन्दैमा काम छोड्न पनि भएन ।”

मकै बेच्ने कार्यलाई निरन्तरता दिएकै कारण दैनिक घरखर्च जुटाउन अरूसँग हात थाप्न नपरेकोमा गौरव गर्दै उनले शरीरले साथ दिएसम्म यही पेसा गर्ने अठोट सुनाईन् ।

दिदीले भनिन्, “यही काम गर्ने बानी परिसक्यो । एक दिन काममा निस्किनँ भने छटपटी हुन्छ । घरमा बसेर समय बिताउनै गाह्रो हुन्छ । बुढेसकाल लाग्यो भन्दैमा घरैमा बसेर हुँदैन । हातखुट्टा चलिरहेकै छन्, सकेसम्म काम गर्नुपर्छ ।” (राससको समाचार)

अक्टोबर महिनाको सबैभन्दा मनमोहक जन्मरत्न टुरमलिन किन?

अक्टोबर महिनाको अर्को जन्मरत्न टुरमलिन आकर्षक रङहरूको अद्भुत संसार हो। कोमल गुलाबी रङदेखि चम्किलो हरियो तथा बहुमूल्य प्याराइबा नीलोसम्मका विभिन्न रङमा पाइने यो रत्नले गहना पारखीहरूको मन जित्दै आएको छ।

रत्नहरूमध्ये टुरमलिनले जति रङ र डिजाइनमा सिर्जनात्मक स्वतन्त्रता सायदै अरूले दिन्छन्। अक्टोबर महिनाका दुई जन्मरत्नमध्ये ओपल र टुरमलिन पर्छन्। तर, हल्का गुलाबी, चम्किलो हरियो, उज्यालो नीलो र गाढा रातो रङसम्म फैलिएको यसको अद्भुत विविधताले टुरमलिनलाई विशेष आकर्षक बनाएको छ।

यसको नाम सिंहाली भाषाको टोरामल्ली शब्दबाट आएको हो, जसको अर्थ ‘मिश्रित रत्नहरू’ हुन्छ। रङहरूको असाधारण विविधताका कारण विगतमा टुरमलिनलाई अन्य बहुमूल्य रत्नसँग झुक्किने गरिन्थ्यो। हरियो टुरमलिनलाई पन्ना र रातो टुरमलिनलाई माणिक ठानिन्थ्यो। वैज्ञानिकहरूले १९औँ शताब्दीमा मात्रै टुरमलिनलाई छुट्टै खनिज समूहका रूपमा पहिचान गरेका थिए।

आज रङहरूको यही विविधताले टुरमलिनलाई विश्वका प्रतिष्ठित गहना निर्माता कम्पनी र रत्न सङ्कलकहरूको प्रिय बनाएको छ। जन्मरत्नका रूपमा यसलाई सन्तुलन, सुरक्षा र सिर्जनशीलताको प्रतीक मानिन्छ। यद्यपि, यसको प्रतीकात्मक अर्थ रङअनुसार फरक हुन सक्छ।

कार्टियर, भ्यान क्लीफ एन्ड आर्पेल्स तथा ह्यारी विन्स्टनजस्ता प्रतिष्ठित ब्रान्डले टुरमलिनको प्रयोगबाट आकर्षक गहना तयार गरेका छन्। अक्टोबर महिनामा मात्रै नभई वर्षभरि विशेष अवसरमा लगाउन मिल्ने यी गहनाले टुरमलिनको सौन्दर्य र बहुमूल्यता झल्काउँछन्।

टुरमलिनका आकर्षक गहना : विश्वप्रसिद्ध ब्रान्डका उत्कृष्ट सिर्जना

डिभाज ड्रीम नेकलेस

रोमको प्राचीन काराकाल्ला स्नानगृहमा देखिने पङ्खाकार मोजाइक डिजाइनबाट प्रेरित बुल्गारीको ‘डिभाज ड्रीम’ नेकलेसमा टुरमलिनलाई विशेष महत्त्व दिइएको छ। १८ क्यारेट गुलाबी सुनबाट बनेको यस हारको हीराले सजाइएको आकर्षक पेन्डेन्टको बीचमा नासपाती आकारको हरियो टुरमलिन जडिएको छ। यसले बुल्गारीको रोमन सांस्कृतिक विरासतलाई झल्काउँछ।

बटरफ्लाई टुरमलिन एन्ड डायमन्ड रिङ

ग्राफको चर्चित पुतली आकारको डिजाइन परिवर्तन, पुनर्जन्म र स्वतन्त्रताको प्रतीक हो। यस औँठीमा नासपाती तथा मारक्विज आकारका दुई हीरालाई टुरमलिन जडित औँठीमाथि सजाइएको छ। प्रकृतिको क्षणभङ्गुर सुन्दरतालाई प्रतिबिम्बित गर्ने यो औँठी अन्य गहनासँग मिलाएर वा एक्लै आकर्षक देखिने गरी लगाउन सकिन्छ।

बर्ड अन अ रक ड्रप इयररिङ्स

जाँ स्लुम्बर्जरले सिर्जना गरेको चर्चित ‘बर्ड अन अ रक’ डिजाइन सार्वजनिक भएको छ दशकभन्दा बढी समय बितिसक्दा पनि आनन्द, आशावाद र असीम सम्भावनाको प्रतीकका रूपमा लोकप्रिय छ।

यसको नयाँ संस्करणमा हरियो अण्डाकार टुरमलिन प्रयोग गरी झुम्का तयार गरिएको छ। हीरा र माणिकले सजाइएको यो सिर्जनाले टिफनी एन्ड कम्पनीको उत्कृष्ट गहना निर्माण कला प्रदर्शन गर्छ। अक्टोबरको जन्मरत्न टुरमलिन समावेश भएका आधुनिक बहुमूल्य गहनामध्ये यसलाई विशेष आकर्षक मानिन्छ।

ज्याज एज र्‍याप्सोडी पिंक टुरमलिन रिङ

परिष्कृत ज्यामितीय बनावटको यो औँठीमा १.४२ क्यारेटको चम्किलो गुलाबी टुरमलिनलाई मुख्य आकर्षण बनाइएको छ। पन्ना काट्ने शैलीमा तयार पारिएको टुरमलिनलाई गोलाकार हीराले घेरिएको छ।

यसको सिधा रेखा तथा सुगठित बनावटले आर्ट डेको शैलीको आधुनिक र परिष्कृत सौन्दर्य झल्काउँछ। एक्लै लगाउँदा होस् वा अन्य औँठीसँग मिलाएर, यसले आकर्षक उपस्थिति दिन्छ।

बेजेल सेट टेनिस ब्रेसलेट

समय, स्थान र बदलिँदो फेसनभन्दा माथि लोकप्रिय रहँदै आएको गहनामध्ये टेनिस ब्रेसलेट पनि एक हो। परम्परागत हीराको सट्टा गुलाबी टुरमलिन प्रयोग गर्दा यसले थप रङीन र आकर्षक रूप पाउँछ।

डेभिड युर्मनको यस ब्रेसलेटमा अक्टोबरको जन्मरत्न टुरमलिनलाई पङ्क्तिबद्ध रूपमा जडिएको छ। यसको कोमल र चम्किलो बनावटले क्लासिक गहनालाई स्त्रीसुलभ सौन्दर्य प्रदान गर्छ। सामान्य सेतो टी–सर्टदेखि आकर्षक कालो पोसाकसम्मका विभिन्न पहिरनसँग यो सुहाउँछ।

प्याराइबा टुरमलिन एन्ड डायमन्ड नेकलेस

दुर्लभ रत्नप्रतिको ह्यारी विन्स्टनको आकर्षण र उत्कृष्ट शिल्पकलाको नमुना हो यो विशिष्ट हार। यसमा १६ क्यारेटको त्रिकोणाकार प्याराइबा टुरमलिन जडिएको छ।

‘टक टु मी, ह्यारी विन्स्टन’ सङ्ग्रहअन्तर्गत सार्वजनिक गरिएको यस हारमा ५।०१ क्यारेटको नासपाती आकारको पहेँलो हीरा र ६५ क्यारेटभन्दा बढी तौलका अन्य चम्किला हीरा प्रयोग गरिएका छन्। नीलो रङको दुर्लभ प्याराइबा टुरमलिनलाई हीराको चमकले घेरिएको यो हार भव्यता र सौन्दर्यको उत्कृष्ट संयोजन हो।

हाइ ज्वेलरी इयररिङ्स

कार्टियरका यी झुम्कामा अक्टोबर महिनाका दुवै जन्मरत्न—टुरमलिन र ओपल—समावेश छन्। नीलोपन मिसिएको हल्का हरियो टुरमलिनसँग कुशन आकारका हल्का गुलाबी टुरमलिन जडिएका छन्। त्यस्तै, अस्ट्रेलियाबाट प्राप्त अण्डाकार क्याबोचोन कट ओपल पनि प्रयोग गरिएको छ।

थप क्याबोचोन कट टुरमलिन र चम्किलो हीराले सजाइएको प्लाटिनमको यो झुम्काले कार्टियरको उच्चस्तरीय गहना निर्माण सीपलाई उजागर गर्छ। विभिन्न रङ र आकारको संयोजनले यसलाई भीडमा समेत अलग देखिने बनाएको छ।

ककटेल रिङ

पियाजेको ‘मिन्टी जेस्ट’ औँठी ताजा ककटेलबाट प्रेरित डिजाइनमा तयार गरिएको छ। यसमा ६ क्यारेटको हरियो टुरमलिनलाई केन्द्रमा राखिएको छ। वरिपरि १० वटा पहेँला नीलम, एउटा स्पेसार्टाइट र १८ वटा चम्किला हीरा जडिएका छन्।

यस औँठीको विशेषता यसको दोहोरो प्रयोग हो। सम्पूर्ण डिजाइनसहित लगाउन सकिन्छ वा बीचमा रहेको टुरमलिनलाई मात्र प्रयोग गरेर सरल शैली अपनाउन सकिन्छ। रङीन रत्न तथा हीराको संयोजनले यसलाई उत्सवमय र आकर्षक बनाएको छ।

टुरमलिन किन विशेष छ?

टुरमलिनको सबैभन्दा ठूलो विशेषता यसको रङहरूको विविधता हो। गुलाबी, हरियो, रातो र नीलोदेखि दुर्लभ प्याराइबा नीलोसम्म पाइने यस रत्नले गहनालाई फरक पहिचान दिन्छ। अक्टोबर महिनाको जन्मरत्नका रूपमा यसलाई सन्तुलन, सुरक्षा र सिर्जनशीलताको प्रतीक मानिन्छ। यही बहुरङी सौन्दर्य, दुर्लभता र डिजाइनमा प्रयोग गर्न सकिने सम्भावनाका कारण टुरमलिन विश्वका गहना पारखीहरूको रोजाइमा पर्दै आएको छ। (सिएनए फिचर)

 

एआईको उछालले थाम्यो विश्व अर्थतन्त्र, एसियामा लगानी र अवसरको लहर

बैंकक। कृत्रिम बुद्धिमत्ता (एआई) पूर्वाधारमा भइरहेको ठूलो लगानीले विश्व अर्थतन्त्रको वृद्धिदर करिब ३ प्रतिशत कायम राख्न मद्दत गरेको छ। एआईका लागि आवश्यक हार्डवेयर आपूर्ति गर्ने थाइल्यान्डलगायत एसियाली मुलुकले यसबाट उल्लेखनीय लाभ लिइरहेको अन्तर्राष्ट्रिय मुद्रा कोष (आईएमएफ) की प्रबन्ध निर्देशक क्रिस्टालिना जर्जिएभाले बताएकी छन्।

सोमबार बैंककमा आईएमएफ र विश्व बैंकको बैठकमा बोल्दै उनले एआई लगानीले एसियाका विकसित अर्थतन्त्रको आर्थिक वृद्धिदरमा ०.५ देखि १ प्रतिशत बिन्दुसम्म र उदीयमान अर्थतन्त्रमा ०.२ देखि ०.८ प्रतिशत बिन्दुसम्म योगदान पुर्‍याउन सक्ने बताइन्।

उनका अनुसार एआईले रोजगारी, शिक्षा, आर्थिक वृद्धि र सरकारी राजस्व प्रणालीमा व्यापक परिवर्तन ल्याउनेछ। आईएमएफको अनुमानअनुसार समयक्रममा विश्वका करिब ४० प्रतिशत रोजगारीको स्वरूप परिवर्तन हुन, महत्त्व घट्न वा समाप्त हुन सक्छ।

अमेरिकामा करिब १० प्रतिशत रोजगारीमा एआईसम्बन्धी सीप आवश्यक पर्न थालेको प्रारम्भिक अध्ययनले देखाएको उनले बताइन्।

विश्व बैंकका अध्यक्ष अजय बङ्गाले कृषि, स्वास्थ्य र शिक्षामा उत्पादकत्व बढाउन लक्षित एआई प्रविधिको प्रयोगमा जोड दिए। सिंगापुरका राष्ट्रपति थर्मन षण्मुगरत्नमले भने एआईका कारण विश्वविद्यालयबाट स्नातक हुने युवाका लागि पहिलो रोजगारी पाउन चुनौती बढेको बताए।

उनले एआईले विकसित र विकासशील मुलुकबीच आर्थिक वृद्धि तथा रोजगारीको खाडल फराकिलो बनाउन सक्ने भन्दै प्रविधिको उपयोगबाट नयाँ र गुणस्तरीय रोजगारी सिर्जना गर्नुपर्नेमा जोड दिए।

सिएनआई अनलाईनका अनुसार, आईएमएफले सन् २०२६ मा विश्व अर्थतन्त्र ३ प्रतिशतले वृद्धि हुने प्रक्षेपण गरेको छ । संस्थाले मंगलबार आर्थिक वृद्धिसम्बन्धी अद्यावधिक अनुमान सार्वजनिक गर्ने जनाएको छ।

४५ रोपनी बारीमा ढकमक्क सयपत्री

दमौली । दसैँको रौनकसँगै तनहुँको आँबुखैरेनी गाउँपालिका–१ स्थित आँधीमूल यानचोकका बारी सयपत्री फूलले पहेँलपुर बनेका छन् । तीन वर्षअघि सुरु भएको व्यावसायिक फूलखेती अहिले ४५ रोपनी क्षेत्रफलमा विस्तार भएको छ । फूलखेतीले स्थानीय ४५ महिलालाई उद्यमशीलता र आर्थिक आत्मनिर्भरताको बाटोमा अघि बढाएको छ ।

सामूहिक रूपमा फूलखेती गर्दै आएका महिला यतिबेला फूल टिप्न र बजारमा बिक्री गर्न व्यस्त छन् । पहिलो टिपाइमै ५० किलो फूलको माग आएपछि समूहमा उत्साह थपिएको छ । स्थानीयस्तरमै उत्पादन भएको फूल बिक्री गरेर आम्दानी गर्न पाउँदा महिलालाई आफ्नै श्रमबाट आर्थिक रूपमा सबल बन्ने अवसर मिलेको छ ।

महिला समूहकी अध्यक्ष सुन्तली गुरुङका अनुसार फूलखेतीलाई व्यावसायिक रूपमा अघि बढाउँदै आएका महिला शनिबारदेखि फूल टिप्ने र बिक्री गर्ने काममा जुटेका हुन् । पहिलो टिपाइमै माग आउनुले फूलखेतीको बजार सम्भावनालाई थप उत्साहजनक बनाएको उनेले बताईन् ।

“दमौलीमा कोसेली घर सञ्चालन गर्दै आउनुभएकी उद्यमी कल्पना गौलीले ५० किलो फूलको माग गर्नुभएकाले फूल टिप्न सुरु गरेका छौँ”, गुरुङले भनिन् ।

महिलालाई सामूहिक उद्यममा जोड्दै स्थानीयस्तरमा आयआर्जनको अवसर सृजना गर्ने उद्देश्यले सुरु गरिएको फूलखेतीले आर्थिक आत्मनिर्भरतामा सहयोग पुर्याएको उनको भनाइ छ । सामूहिक रूपमा खेती गर्दा श्रम र अनुभव साटासाट गर्न सहज हुनुका साथै स्थानीय स्रोतसाधनको उपयोगबाट आम्दानी गर्ने अवसर मिलेको उनले भनिन् ।

गुरुङका अनुसार फूलखेतीलाई निरन्तरता दिँदै उत्पादन बढाउन र बजार विस्तार गर्नसके महिलाको आम्दानी विस्तार गर्न सकिन्छ । स्थानीयस्तरमै सयपत्री फूल उत्पादन हुन थालेपछि बाहिरबाट फूल ल्याउनुपर्ने बाध्यता हटेको छ । फूल प्रतिकिलो रु ४०० सम्म बिक्री हुने गरेको छ ।

आँबुखैरेनी गाउँपालिकाका कृषि शाखा प्रमुख सन्तोष केसीका अनुसार आँधीमूल यानचोकमा विगत तीन वर्षदेखि सयपत्री फूलखेती हुँदै आएको छ । महिलाको सहभागितामा विस्तार हुँदै गएको यस खेतीले उनीहरूलाई उत्पादनमूलक कामसँग जोड्नुका साथै आयआर्जनको अवसर सृजना गरेको छ ।

केसीका अनुसार यहाँ उत्पादित फूलको बजारमा समस्या छैन “फूलखेतीले स्थानीय महिलालाई आत्मनिर्भर बन्न सहयोग पुर्याएको छ । यहाँ उत्पादित फूलको बजारमा समस्या छैन”, उनले भने । स्थानीयस्तरमा फूल उत्पादन र बिक्रीको सम्भावना देखिएसँगै खेतीलाई थप व्यवस्थित बनाउँदै लैजान सकिने उनले बताए । राससका अनुसार, महिलाको सहभागिता बढ्दै जाँदा आफ्नै श्रम र उत्पादनबाट आम्दानी गर्ने अवसर विस्तार हुँदै गएको उनको भनाइ छ ।

तनहुँमा धेरै दूध बिक्री गर्ने १५ किसान पुरस्कृत

दमौली (तनहुँ) । स्थानीय बन्दीपुर गाउँपालिका–५, याम्पाफाँटका १५ जना किसान पुरस्कृत भएका छन् । याम्पाफाँट दुग्ध उत्पादक सहकारी संस्थाले दूध बिक्रीका आधारमा उत्कृष्ट किसानलाई पुरस्कृत गरेको सहकारीका अध्यक्ष काशीनाथ भट्टराईले जानकारी दिए।

सहकारीमार्फत गत आर्थिक वर्षमा सबैभन्दा बढी दूध बिक्री गर्ने नमुना गाई फार्मका सञ्चालक पुष्पराज पौडेल प्रथम भएका छन्। उनले ८९ हजार एक सय २८ लिटर दूध बिक्री गरेका छन्।

त्यसैगरी ५१ हजार आठ सय १२ लिटर दूध बिक्री गर्ने व्यावसायिक किसान काशीनाथ भट्टराई दोस्रो तथा ४४ हजार चार सय ४४ लिटर दूध बिक्री गर्ने सुरज घिमिरे तेस्रो भएका छन्।

त्यस्तै छविलाल घिमिरे चौथो, कमला पन्थ पाँचौँ, हरिप्रसाद भट्टराई छैटौँ र ओमप्रसाद लामिछाने सातौँ स्थान प्राप्त गरी पुरस्कृत भए। त्यस्तै इन्दिरा भट्टराई आठौँ, ऋषिराम भट्टराई नवौँ र रामनाथ भट्टराईले दसौं स्थान पाएका छन्।

यसैगरी मुना न्यौपाने एघारौँ, सानुमाया सुनार बाह्रौँ, टकराज लामिछाने तेह्राँै, इन्दिरा घिमिरे चौधौँ तथा १८ हजार एक सय ८४ लिटर दूध उत्पादन गर्ने ओमप्रकाश गुरुङले पन्ध्राँै स्थान प्राप्त गरी पुरस्कृत भए।

उनीहरुलाई रु तीन हजारदेखि ११ हजारसम्म नगद पुरस्कार प्रदान गरिएको सहकारीका अध्यक्ष भट्टराईले जानकारी दिए। सहकारीले गत आर्थिक वर्षमा १४ लाख लिटरभन्दा बढी दूध बिक्री गरी रु १७ करोड बढीको कारोबार गरेको थियो ।

पशुपालनको क्षेत्रमा महत्वपूर्ण केन्द्रका रूपमा परिचित याम्पाफाँटका किसान लामो समयदेखि व्यावसायिक पशुपालनमा सक्रिय छन्। दुग्ध उत्पादनलाई आम्दानीको प्रमुख माध्यम बनाउँदै आएका यहाँका किसानले स्थानीय अर्थतन्त्र र कृषि उद्यमको विकासमा योगदान पु¥याउँदै आएका छन्। रासस

नगरकोटमा चारदिने ‘चङ्गा चेट’, लाइभ म्युजिकदेखि हिटेड स्विमिङसम्मका आकर्षण

काठमाडौं। दसैँको पूर्वसन्ध्यामा नगरकोटमा असोज २८ देखि ३१ गतेसम्म चारदिने ‘चङ्गा चेट’ प्रि(दसैँ उत्सव आयोजना हुने भएको छ। केही वर्षदेखि रोकिएको नगरकोटको चङ्गा उडाउने परम्परालाई निरन्तरता दिँदै यस वर्षदेखि कार्यक्रम पुनः सञ्चालन गर्न लागिएको हो।

नगरकोटमा दुई दशकभन्दा लामो समयदेखि दसैँको अवसरमा चङ्गा उडाउने तथा सामूहिक रूपमा उत्सव मनाउने परम्परा रहँदै आएको छ। यही परम्परालाई नयाँ पुस्तासम्म पुर्‍याउने र नेपाली संस्कृति, पारिवारिक जमघट तथा सामूहिक उत्सवलाई प्रवर्द्धन गर्ने मुख्य उद्देश्यले नगरकोटस्थित माउन्टेन भिस्टा रिट्रिटमा कार्यक्रम आयोजना गर्न लागिएको आयोजकले जनाएको छ। कार्यक्रममा विदेशी पर्यटकका लागि समेत विशेष आकर्षण रहनेछ।

चार दिनसम्म सञ्चालन हुने कार्यक्रममा चङ्गा उडाउने गतिविधिसँगै लाइभ म्युजिक तथा नृत्य, फुड स्टल, फेस पेन्टिङ, पोटरी, जादु तथा स्टाण्ड अप कमेडीलगायत मनोरञ्जनात्मक गतिविधि सञ्चालन गरिनेछ। सहभागीहरूले दसैँ विशेष खानपानका साथै हिटेड स्विमिङ पुल र ज्याकुजीको सुविधा पनि लिन सक्नेछन्। काठमाडौं उपत्यकाबाट नगरकोट आउने सहभागीका लागि अतिरिक्त शुल्कमा यातायात सुविधा उपलब्ध गराइने आयोजकले जनाएको छ।

नगरकोटका पर्यटन व्यवसायी तथा माउन्टेन भिस्टा रिट्रिटका सञ्चालक अर्जुन सिंह ठकुरीले ‘चङ्गा चेट’लाई मनोरञ्जनमा मात्र सीमित नराखी नेपाली संस्कृति र परम्परालाई नयाँ पुस्तासम्म पुर्‍याउने अवसरका रूपमा लिइएको बताए। “नगरकोटमा दुई दशकदेखि चङ्गा चेट हुँदै आएको हो। बीचमा रोकिएको थियो, तर यस वर्षदेखि पुनः ‘यसपालिको दसैँ‘ आकाशमा चङ्गा, मनमा उमङ्ग१’ भन्ने नारासहित आयोजना गर्न लागेका छौँ,” ठकुरीले भने। उनले यो कार्यम्रलाई सामान्य रुपमा नभएर ठूलै महोत्सवको रुपमा अगाडी बढाउने योजना रहेको बताए।

कार्यक्रममा पूर्वमिस नेपाल उषा खड्गीलगायत कलाकारहरूको सहभागिता रहने आयोजकले जनाएको छ। मनोरञ्जन, साहित्य, स्वास्थ्य, शिक्षा तथा कर्पोरेट क्षेत्रका व्यक्तित्वसँगै परिवार र सर्वसाधारणको सहभागिता रहने अपेक्षा गरिएको छ। नगरकोटका पर्यटन व्यवशायीहरूले चारदिने कार्यक्रममा विभिन्न कलाकारहरूको प्रस्तुति रहने बताएका छन् ।

भारतमा स्टारलिंकको इन्टरनेट सस्तो बनाउने मस्कको घोषणा, अम्बानीको जियासँग प्रतिस्पर्धा चर्किंदै

बेङ्गलुरु। अमेरिकी अर्बपति एलन मस्कले भारतमा आफ्नो स्याटेलाइट इन्टरनेट सेवा स्टारलिंकलाई सस्तो मूल्यमा उपलब्ध गराउने बताएका छन्। भारतका मुकेश अम्बानीको कम मूल्यको इन्टरनेट सेवा प्रदायक रिलायन्स जियासँग प्रतिस्पर्धा गर्न मस्कले यस्तो बताएका हुन्। जियाको मातृ कम्पनीले अहिलेसम्मकै ठूलो प्रारम्भिक सार्वजनिक निष्कासन ९आईपीओ० ल्याउने तयारी गरिरहेका बेला दुई अर्बपतिबीचको प्रतिस्पर्धा थप चर्किएको छ।

दूरसञ्चार सेवा सञ्चालन गर्ने जियो प्लेटफर्म्सले आईपीओमार्फत आफ्नो कम्पनीको मूल्याङ्कन १०६ अर्ब अमेरिकी डलर पुर्‍याउने लक्ष्य राखेको छ।

स्पेसएक्सको स्वामित्वमा रहेको स्टारलिंकजस्तै जियोको आफ्नै स्याटेलाइट इन्टरनेट परियोजनाले पनि सेवा सुरु गर्न अन्तिम सुरक्षा स्वीकृति पर्खिरहेको छ।

भारतमा सस्तो इन्टरनेट डेटा उपलब्ध गराउनु नै जियाको सफलताको मुख्य आधार बनेको थियो। मस्कले पनि केन्याजस्ता बजारमा स्थानीय दूरसञ्चार कम्पनीलाई चुनौती दिन यही रणनीति अपनाएका छन्। अब स्पेसएक्सले अमेरिकाबाट सुरु गर्दै मोबाइल सेवा प्रदायकको बजारमा समेत प्रवेश गर्ने योजना बनाएको छ।

विश्वकै सबैभन्दा सस्तो मोबाइल डेटा उपलब्ध हुने देशमध्ये भारत पनि पर्छ। त्यहाँ प्रतिगिगाबाइट मोबाइल डेटा करिब आठ अमेरिकी सेन्टमा उपलब्ध छ। तर मस्कले भारतमा स्टारलिंकको सेवा कति मूल्यमा उपलब्ध गराउने भन्नेबारे भने खुलाएका छैनन्।

‘भारतमा महँगो भए स्टारलिंक कसैले किन्दैन’

शनिबार आफ्नो सामाजिक सञ्जाल एक्समा लेख्दै मस्कले भारतमा स्टारलिंकको सेवा महँगो भए कसैले नकिन्ने बताएका छन्।

उनले भनेका छन्, “स्पष्ट छ, भारतमा स्टारलिंकको सेवा अत्यधिक महँगो भयो भने कसैले किन्ने छैन। त्यसैले स्पेसएक्सले यसको मूल्य सर्वसाधारणले धान्न सक्ने बनाउनुपर्छ।”

मस्कले प्रतिस्पर्धाले भारतीय सर्वसाधारणलाई थप विकल्प उपलब्ध गराउने र त्यसबाट उनीहरू लाभान्वित हुने पनि बताएका छन्।

“प्रतिस्पर्धाले सधैँझैँ भारतका औसत नागरिकलाई धेरै विकल्प दिएर ठूलो फाइदा पुर्‍याउनेछ। अम्बानीको नाफा घट्न सक्छ, तर उनको व्यवसाय बन्द हुने छैन,” उनले लेखेका छन्।

‘प्रधानमन्त्री अम्बानी’ भन्दै मस्कको व्यङ्ग्य

भारतको विशाल इन्टरनेट बजारमा स्टारलिंकको प्रवेश रोक्न प्रधानमन्त्री नरेन्द्र मोदीको सरकार र अम्बानीले अवरोध सिर्जना गरिरहेको आरोप मस्कले यसअघि पनि एक्समार्फत लगाउँदै आएका छन्। बजारको अग्रणी कम्पनी जियालाई फाइदा पुर्‍याउन यस्तो गरिएको उनको आरोप छ।

मोदीसँग लामो समयदेखि सार्वजनिक रूपमा सौहार्दपूर्ण सम्बन्ध राख्दै आएका मस्कको पछिल्लो अभिव्यक्तिले भने उनीहरूबीचको सम्बन्धमा नयाँ मोड आएको संकेत गरेको छ।

भारत सरकारले भने स्टारलिंकलाई प्रवेश दिन कुनै पक्षपात नगरिएको स्पष्ट पारेको छ। भारतमा सेवा सुरु गर्न चाहने तीनवटा स्याटेलाइट इन्टरनेट परियोजनाले अन्तिम सुरक्षा स्वीकृति पर्खिरहेको सरकारको भनाइ छ। तीमध्ये स्टारलिंक र जियोका परियोजना पनि छन्।

शुक्रबार राति मस्कले अम्बानीलाई सीधै सम्बोधन गर्दै व्यङ्ग्यात्मक शैलीमा ‘प्रधानमन्त्री अम्बानी’ भनेका थिए। उनले अम्बानीलाई स्टारलिंकलाई प्रतिस्पर्धा गर्न अनुमति दिने विषयमा विचार गर्न पनि आग्रह गरेका थिए। (सिएनए)

वैदेशिक रोजगारी छाडेर गाउँमै बाख्रापालनमा रमाउँदै लक्ष्मीप्रसाद

भोजपुर । देशिक रोजगारीबाट फर्किएपछि पुनः विदेश जाने सोच बनाउने युवाका लागि भोजपुरको अरुण गाउँपालिका–७ ढुङ्गेका लक्ष्मीप्रसाद अधिकारी उदाहरण बनेका छन् । करिब छ वर्ष मलेसियामा रोजगारी गरेर फर्किएका अधिकारीले गाउँमै व्यावसायिक बाख्रापालन सुरु गरी वार्षिक करिब रु एक लाख ५० हजारसम्म आम्दानी गर्दै आएका छन् ।

विदेशमा कमाएको पुँजी, सिकेको सीप र प्राप्त अनुभवलाई आफ्नै गाउँमा उपयोग गर्ने सोचले उहाँले पाँच वर्षअघि बाख्रापालन सुरु गरेका हुन् । अहिले बाख्रापालन उनको आम्दानीको महत्त्वपूर्ण आधार बनेको छ । कृषि तथा पशुपालनलाई मुख्य पेसाका रूपमा अघि बढाउँदै आएका अधिकारीले स्थानीय स्रोतसाधनको उपयोग गरेर गाउँमै राम्रो आम्दानी गर्न सकिने बताए।

“विदेशमा गएर काम गर्नुभन्दा आफ्नै ठाउँमा केही गर्न सकिन्छ भन्ने सोचले बाख्रापालन सुरु गरेको हुँ”, अधिकारीले भने, “मिहिनेत गर्ने हो भने गाउँमै पनि आम्दानीको राम्रो आधार बनाउन सकिन्छ ।”

विदेशमा लामो समय रोजगारी गरेपछि स्वदेश फर्किएका अधिकारीले पुनः विदेश जानुभन्दा आफ्नै गाउँमा उद्यम गर्ने बाटो रोजेका हुन् । बाख्रापालनका लागि आवश्यक घाँस, चरन तथा स्थानीय वातावरण अनुकूल रहेकाले पनि यो व्यवसायलाई निरन्तरता दिन सहज भएको उनको भनाइ छ ।

अरुण गाउँपालिका–७ सिक्रेटारले स्थानीय भूगोल र सम्भावनाअनुसार कृषि तथा पशुपालनलाई प्राथमिकता दिँदै आएको छ । वडाले व्यावसायिक रूपमा कृषि तथा पशुपालन गर्ने किसानलाई आवश्यक तालिमका साथै औजार तथा उपकरणमा सहयोग गर्दै आएको वडाध्यक्ष कुमार थापाले बताए ।

“स्थानीयस्तरमा उपलब्ध स्रोतसाधनको उपयोग गरेर किसानलाई उत्पादनसँग जोड्ने प्रयास भइरहेको छ”, वडाध्यक्ष थापाले भने, “विशेषगरी वैदेशिक रोजगारीबाट फर्किएका युवालाई गाउँमै उद्यम गर्न प्रेरित गर्नसके रोजगारी र आम्दानीका अवसर बढाउन सकिन्छ ।”

स्थानीयस्तरमै कृषि तथा पशुपालनका सम्भावना रहेकाले वैदेशिक रोजगारीबाट फर्किएका युवालाई व्यावसायिक उत्पादनमा जोड्न सके गाउँको अर्थतन्त्रमा पनि योगदान पुग्ने स्थानीयको भनाइ छ । अधिकारीको बाख्रापालनले विदेशबाट फर्किएका युवाले आफ्नै गाउँमा उपलब्ध स्रोतसाधन र सीपको प्रयोग गरेर आम्दानीको आधार बनाउन सकिने देखाएको छ । बाख्रापालनबाट उत्पादन भएको गोठेमलको सदुपयोग गर्दै आँप, लिची, एभोकाडोलगायत फलफूलको पनि खेती गरिरहेको किसान अधिकारीले बताए । रासस

‘सबैभन्दा ठूलो सिकाइ यही हो’ : असफल व्यवसायपछि ३० सेकेन्डमै सलाद दिने आइडिया हिट, अब ५० लाख आम्दानीको लक्ष्य

नयाँ दिल्ली। असफल व्यवसायबाट पाठ सिकेर पुनः नयाँ सुरुवात गर्दा सफलता हात पार्न सकिन्छ भन्ने उदाहरण बनेका छन् दिल्लीका दुई युवा उद्यमी मनीष भल्ला र अंकित लम्बा। आजका युवाको व्यस्त जीवनशैलीलाई ध्यानमा राखेर उनीहरूले सुरु गरेको स्वस्थ खानासम्बन्धी व्यवसाय अहिले कर्पोरेट क्षेत्रमा लोकप्रिय बन्दै गएको छ।

कार्यालयको व्यस्त समयतालिकाका कारण धेरै कर्मचारीले बाध्य भएर जंक फुड वा हल्का खाजा खाने गर्छन्। यस्तो समस्याको समाधान खोज्दै दुई साथीले गुरुग्राममा ‘ग्रीन गेन्स’ नामक स्वस्थ सलाद बिक्री गर्ने भेन्डिङ मेसिन सञ्चालनमा ल्याए। यसबाट ग्राहकले केवल ३० सेकेन्डमै ताजा र पौष्टिक शाकाहारी वा मांसाहारी सलाद प्राप्त गर्न सक्छन्।

यसरी आयो व्यवसायको विचार

  दिल्लीका बासिन्दा अंकित लम्बा र मनीष भल्ला बाल्यकालदेखिका साथी हुन्। उनीहरूले सन् २०२४ मा क्याफे सञ्चालन गर्दै खाद्य तथा पेय पदार्थको व्यवसायमा प्रवेश गरेका थिए। तर, पछि उनीहरूले त्यो व्यवसाय बन्द गर्नुपर्‍यो।

सन् २०२५ तिर आफ्नै स्वास्थ्य र शारीरिक तन्दुरुस्तीमा ध्यान दिन थालेपछि उनीहरूले बाहिर स्वच्छ, स्वस्थ र पौष्टिक खाना पाउन कठिन र महँगो भएको महसुस गरे। खाना अर्डर गर्ने एपबाट खाना आउन लामो समय लाग्ने र मेनु पनि झन्झटिलो हुने समस्या उनीहरूले अनुभव गरे।

त्यसपछि उनीहरूले यस समस्याको स्थायी समाधान खोज्न थाले। यही सोचबाट भेन्डिङ मेसिनमार्फत स्वस्थ सलाद बिक्री गर्ने अवधारणा जन्मियो।

सुरुवातमा अनेक चुनौती

मार्च २०२५ मा दुवै साथीले आफ्नै बचत र परिवारको सहयोगमा स्टार्टअपको जग बसाले। प्रारम्भिक पुँजीको करिब ४० देखि ५० प्रतिशत रकम विदेशबाट भेन्डिङ मेसिन आयात गर्न खर्च गरियो। बाँकी रकम मेनु विकास तथा परीक्षण, ब्रान्डिङ र भान्साको व्यवस्थापनमा लगानी गरियो।

सुरुमा सलादको प्याकेजिङ उपयुक्त बनाउनु र उपभोक्ताको सोच परिवर्तन गर्नु मुख्य चुनौती थियो। धेरै मानिसले भेन्डिङ मेसिनलाई चिप्स, चकलेट वा चिसो पेय पदार्थ बेच्ने उपकरणका रूपमा मात्रै बुझ्थे।

यो सोच परिवर्तन गर्न उनीहरूले इन्स्टाग्रामलगायत सामाजिक सञ्जालको सहयोग लिए। मेसिनमा राखिने खानेकुराको ताजापन कायम राख्न अपनाइने शीत शृङ्खला व्यवस्थापन र दैनिक रूपमा नयाँ खाद्य सामग्री भर्ने प्रक्रियाबारे पनि ग्राहकलाई जानकारी गराए।

  ३० सेकेन्डमै तयार सलाद

नोभेम्बर २०२५ मा गुरुग्रामबाट सुरु भएको ‘ग्रीन गेन्स’ ले अहिले डीएलएफ साइबर हब र डीएलएफ इन्फिनिटी टावर्सजस्ता प्रमुख व्यावसायिक क्षेत्रमा सातवटा भेन्डिङ मेसिन सञ्चालन गरिरहेको छ।

यसको सेवा लिने प्रक्रिया सरल छ। ग्राहकले मेसिनको स्क्रिनमा आफूलाई मन परेको शाकाहारी वा मांसाहारी सलाद छनोट गर्छन्। भुक्तानी गरेपछि ३० सेकेन्डभित्रै मेसिनबाट सलाद प्राप्त हुन्छ।

कम्पनीले मेडिटेरेनियन चिकपी सलाद, ग्रिक क्विनोआ सलाद र तन्दुरी चिकेन सलादजस्ता परिकार उपलब्ध गराएको छ। यी सलादको मूल्य प्रतिप्याकेट १७९ देखि २६९ भारतीय रुपैयाँसम्म छ। तापक्रम नियन्त्रित अवस्थामा राखिने भएकाले सलादको ताजापन कायम राख्ने प्रयास गरिएको छ।

दैनिक १०० सलाद बिक्री, ५० लाख आम्दानीको लक्ष्य

व्यवसाय सुरु भएदेखि नै ‘ग्रीन गेन्स’ ले ग्राहकबाट राम्रो प्रतिक्रिया पाएको छ। अहिलेसम्म तीन हजारभन्दा बढी फरक ग्राहकले यसको सेवा लिइसकेका छन्। तीमध्ये करिब ५० प्रतिशत ग्राहकले दोहोर्‍याएर सेवा लिने गरेको कम्पनीको दाबी छ।

हाल दैनिक औसतमा करिब १०० सलाद बिक्री भइरहेको छ। कम्पनीले चालु आर्थिक वर्षमा ५० लाख भारतीय रुपैयाँ आम्दानी गर्ने लक्ष्य राखेको छ।

व्यवसाय विस्तार गर्ने योजनाअनुसार सन् २०२६ को अन्त्यसम्म थप आठवटा र सन् २०२७ सम्म थप ३५ वटा भेन्डिङ मेसिन स्थापना गर्ने तयारी छ। मेनुमा दही र फलफूल मिसाएर बनाइने योगर्ट बाउलजस्ता नयाँ परिकार थप्ने योजना पनि कम्पनीको छ।

   असफलताले सिकाएको सबैभन्दा ठूलो पाठ

एक अन्तर्वार्तामा अंकित लम्बाले असफल व्यवसायबाट आफूहरूले महत्त्वपूर्ण पाठ सिकेको बताएका छन्।

उनका अनुसार खुला सोचका साथ काम गर्नुपर्छ र आवश्यक परेमा पुनः नयाँ सुरुवात गर्न हिचकिचाउनु हुँदैन। बदलिँदो आवश्यकता र परिस्थितिअनुसार आफूलाई रूपान्तरण गर्न सक्नु नै स्टार्टअपको सफलताको मुख्य आधार हो।

पहिलो व्यवसाय असफल भएपछि हार नमानी नयाँ सम्भावना खोजेका दुई युवाको यो यात्राले एउटा सन्देश दिन्छ, व्यवसायमा असफल हुनु अन्तिम बिन्दु होइन, बरु नयाँ र सफल सुरुवातको आधार पनि बन्न सक्छ। (स्रोत: नवभारत टाइम्स)

 

डोको बुन्दै, सीप सिकाउँदै

भोजपुर। भोजपुर नगरपालिका–५ का किसान कृतिमान विष्ट परम्परागत डोको बुन्ने पेसाको संरक्षणमा जुटेका छन्। खेतीपातीको कामबाट बचेको समय सदुपयोग गर्दै उनले पुस्तौँदेखि चलिआएको बाँसको चोयाबाट डोको बुन्ने सीपलाई निरन्तरता दिँदै आएका छन।

गाउँघरमा कृषि तथा घरायसी काममा प्रयोग हुने डोको पछिल्लो समय बजारमा पाइने आधुनिक सामग्रीका कारण निकै कम मात्रामा प्रयोग हुन थालेको छ । ग्रामीण क्षेत्रमा यसको आवश्यकता भने अझै रहेको स्थानीयवासीको भनाइ छ । ग्रामीण आवश्यकतालाई ध्यानमा राख्दै विष्टले स्थानीयस्तरमै पाइने बाँसको प्रयोग गरेर विभिन्न आकारमा डोको तयार पार्दै आएका छन्।

चोया तयार गर्ने, चोयालाई आवश्यक आकारमा मिलाउने र हातैले बुनेर डोको तयार गर्ने उहाँको नियमित काम हो। बिष्टका अनुसार आकारका आधारमा एउटा डोको रु ३०० देखि ७०० सम्ममा बिक्री हुने गरेको छ। ठूलो आकारको डोको बनाउन पाँचदेखि छ घण्टासम्म समय लाग्ने उनले जानकारी दिए। “आफ्नै गाउँमा पाइने बाँसबाट चोया तयार गरेर डोको बुनिन्छ। फुर्सदको समयमा बुन्दा सीप पनि जोगिन्छ भने केही आम्दानी हुन्छ”, विष्टले भने।

कृषि कार्यमा प्रयोग हुने डोको, नाङ्लो, डालोलगायतका सामग्री ग्रामीण जीवनका अपरिहार्य साधन हुन्। खेतबारीबाट उत्पादित मकै, धान, कोदो, आलुलगायतका कृषि उपज ओसारपसार गर्न तथा घाँस, दाउरा र घरायसी सामान बोक्न डोको प्रयोग हुने गरेको छ। स्थानीयस्तरमा सहजै पाइने बाँसको उपयोग गरी तयार गरिने यस्ता सामग्री वातावरणमैत्री हुनुका साथै स्थानीय सीप र स्रोतसाधनको उपयोगको उदाहरण बनेको छ।

पुस्तौँदेखि हस्तान्तरण हुँदै आएको डोका बुन्ने सीप पछिल्लो पुस्तामा हस्तान्तरण हुन नसक्दा हराउँदै जाने अवस्था रहेकाले आफूले जानेको सीपलाई निरन्तरता दिएको उनले बताए। नयाँ पुस्ताले सीप सिकेर व्यावसायिक रूपमा अघि बढ्न सके यसलाई आम्दानीको महत्त्वपूर्ण स्रोत बनाउन सकिने बिष्टको छ।

दशैँको किनमेलमा सजिलो किस्ता, मोबाइलदेखि स्कुटरसम्म शून्य ब्याजको अफर

काठमाडौँ। दशैँ–तिहार नजिकिएसँगै बजारमा किनमेलको चहलपहल बढ्दै छ। नयाँ मोबाइल, ट्याब्लेट, फ्रिज, वासिङ मेसिन वा विद्युतीय स्कुटर किन्ने योजना छरु एकैपटक ठूलो रकम खर्च गर्न नचाहने ग्राहकका लागि बैंक तथा वित्तीय संस्थाले किस्ताबन्दी अर्थात् ईएमआई सुविधासहितका योजना ल्याएका छन्।

यसपटकको चाडपर्वमा इलेक्ट्रोनिक्स र घरायसी उपकरणमा मात्र होइन, किचनवेयरदेखि विद्युतीय स्कुटरसम्म शून्य ब्याजदरमा किस्ताबन्दीको सुविधा उपलब्ध छ। यसले ग्राहकलाई सामान अहिले किनेर मूल्य निश्चित अवधिमा मासिक किस्तामार्फत तिर्ने विकल्प दिएको छ।

तर, ‘शून्य ब्याज’ भन्दैमा सबै सेवा निःशुल्क हुन्छन् भन्ने होइन। किस्ता अवधि, डाउनपेमेन्ट, ढिलो भुक्तानीमा लाग्ने जरिवाना र अन्य शुल्कबारे बुझेर मात्र यस्तो सुविधा लिनु उपयुक्त हुन्छ।

भाटभटेनीमा इलेक्ट्रोनिक्सदेखि किचनवेयरसम्म

ग्लोबल आइएमई बैंकले भाटभटेनी सुपरमार्केटसँगको सहकार्यमा फ्रिज, वासिङ मेसिन, एयर कन्डिसनर ९एसी० र किचनवेयरलगायत सामग्री खरिदमा शून्य ब्याजदरको ईएमआई सुविधा दिइरहेको छ।

बैंकका अनुसार सुरुमा इलेक्ट्रोनिक्स सामग्रीमा सीमित रहेको यो सुविधा अहिले किचनवेयरसम्म विस्तार गरिएको हो। आगामी दिनमा भाटभटेनीमा उपलब्ध अन्य सामग्रीमा पनि सुविधा विस्तार गर्ने बैंकको तयारी छ। ग्राहकले भाटभटेनीका सबै आउटलेटबाट यो सुविधा लिन सक्नेछन्। किस्ता अवधि १२ देखि १८ महिनासम्म छ।

यसका लागि बैंकले भाटभटेनी क्लब कार्डमार्फत सुविधा उपलब्ध गराउँदै आएको छ। कार्डको योग्यता र सीमा निर्धारण गर्दा ग्राहकको विगतको खरिद तथा खर्च गर्ने व्यवहारलाई समेत आधार बनाइने बैंकले जनाएको छ।

परम्परागत क्रेडिट कार्ड लिन आम्दानीको प्रमाणपत्र आवश्यक पर्ने भए पनि यस कार्डमा त्यस्तो प्रमाणपत्र अनिवार्य नरहेको बैंकको भनाइ छ। योग्य ग्राहकले मोबाइलबाटै आवेदन दिन र आवश्यक सहमति प्रदान गर्न सक्छन्। शाखामा पुगेर फाराम भर्नुपर्ने प्रक्रिया हटाइएको र स्वीकृत कार्ड घरमै उपलब्ध गराउने व्यवस्था गरिएको बैंकले जनाएको छ।

यो कार्ड लिन ग्लोबल आइएमई बैंकमै खाता हुनुपर्ने बाध्यता पनि छैन। कार्डबाट भएको खर्चको मासिक भुक्तानी अन्य बैंक तथा वित्तीय संस्थामा रहेको खाताबाट समेत गर्न सकिन्छ। बैंकका अनुसार पछिल्लो तीन महिनामा हजारौँ ग्राहकले ईएमआई सुविधा प्रयोग गरिसकेका छन्।

मोबाइल, ट्याब्लेट र विद्युतीय स्कुटरमा पनि अफर

दशैँ–तिहारलाई लक्षित गर्दै हुलास फिनसर्भ हायर पर्चेजले मोबाइल, ट्याब्लेट, घरायसी उपकरण र विद्युतीय स्कुटर खरिदमा पनि फाइनान्सिङ सुविधा उपलब्ध गराएको छ।

कम्पनीका अनुसार सामसङका मोबाइल तथा ट्याब्लेट खरिदमा कम्पनीमार्फत किस्ताबन्दी सुविधा लिन सकिन्छ। सामसङको आधिकारिक ईएमआई साझेदार रहेकाले नेपालभरका अधिकृत खुद्रा विक्रेताबाट मोबाइल खरिद गर्दा यस्तो सुविधा उपलब्ध हुने बताईएको छ।

घरायसी उपकरणतर्फ सामसङ, हिमस्टार, एलजी र सीजीएललगायत ब्रान्डका उत्पादनमा फाइनान्सिङ सुविधा छ। चाडपर्वलाई लक्षित गरी बजाज चेतक विद्युतीय स्कुटरमा समेत शून्य ब्याजदरको योजना ल्याइएको कम्पनीले जनाएको छ।

कम्पनीका अनुसार मोबाइल खरिदमा सामान्यतया एक वर्षसम्मको किस्तामा शून्य ब्याजदरको सुविधा उपलब्ध छ। दुई वर्षसम्मको अवधि रोज्दा भने ७ दशमलव ९९ प्रतिशत ब्याजदर लाग्छ। ल्यापटप तथा विभिन्न घरायसी उपकरणमा पनि शून्य ब्याजदरको ईएमआई सुविधा उपलब्ध रहेको कम्पनीको भनाइ छ।

शून्य ब्याजको लागत कसले तिर्छ?

शून्य ब्याजदरको ईएमआईमा ग्राहकले तोकिएको अवधिभित्र किस्ता तिर्दा नियमित ब्याज तिर्नुपर्दैन। तर, ऋण उपलब्ध गराउने प्रक्रियामा वित्तीय लागत भने हुन्छ।

हुलास फिनसर्भका अनुसार यस्तो लागत सम्बन्धित व्यवसायी, ब्रान्ड र फाइनान्स कम्पनीबीचको सहमतिअनुसार व्यवस्थापन गरिन्छ। कम्पनीले यसलाई ‘लोन सब्सिडी’ मोडलका रूपमा प्रयोग गर्दै आएको जनाएको छ। अर्थात् ग्राहकले ब्याज नतिरे पनि त्यसको लागत व्यवसायी, ब्रान्ड वा फाइनान्स कम्पनीबीचको सम्झौताअनुसार बेहोर्ने व्यवस्था हुन्छ।

तर, किस्ता तोकिएको मितिभन्दा ढिला भए जरिवाना तथा अन्य शुल्क लाग्न सक्छन्। शून्य ब्याजदरको सुविधा भए पनि डाउनपेमेन्ट र अन्य फाइनान्सिङ सर्त लागू हुन सक्छन्। सवारीसाधन खरिदमा आम्दानीसम्बन्धी कागजात आवश्यक पर्ने कम्पनीले जनाएको छ।

दशैँ–तिहारमै ३० प्रतिशत बिक्री

चाडपर्वको समयमा उपभोक्ताको खर्च बढ्ने भएकाले फाइनान्सिङ सेवाको माग पनि बढ्ने गरेको हुलास फिनसर्भले जनाएको छ।

कम्पनीको वार्षिक कुल बिक्रीमध्ये करिब ३० प्रतिशत दशैँ–तिहारको अवधिमा हुने गरेको छ। कम्पनीको कुल फाइनान्सिङ पोर्टफोलियो करिब १४ अर्ब रुपैयाँ पुग्न लागेको पनि जनाएको छ।

कम्पनीले बजाज, केटीएम, चेतक, हिरो, रोयल इन्फिल्ड र अप्रिलियालगायत दुईपाङ्ग्रे सवारीसाधनका ब्रान्ड तथा विभिन्न घरायसी उपकरणमा फाइनान्सिङ गर्दै आएको छ।

किनमेल गर्नुअघि जान्नैपर्ने उपाय

कुल मूल्य तुलना गर्नुहोस्स् नगदमा किन्दा र किस्तामा किन्दा तिर्नुपर्ने कुल रकम तुलना गर्नुहोस्।

किस्ता अवधि छान्नुहोस्स् मासिक आम्दानी र नियमित खर्च धान्न सकिने किस्ता मात्र रोज्नुहोस्।

डाउनपेमेन्ट र शुल्क बुझ्नुहोस्स् अग्रिम भुक्तानी, सेवा शुल्क तथा अन्य खर्च लाग्छ कि लाग्दैन, स्पष्ट गर्नुहोस्।

ढिलो भुक्तानीको सर्त पढ्नुहोस्स् किस्ता समयमा नतिर्दा लाग्ने जरिवाना र अन्य सर्त बुझ्नुहोस्।

बजेटअनुसार किनमेल गर्नुहोस्स् शून्य ब्याजको अफर छ भन्दैमा आवश्यकताभन्दा बढी खर्च नगर्नुहोस्।

दशैँ–तिहारमा किस्ताबन्दी सुविधाले महँगा सामान खरिद गर्न सहज बनाउन सक्छ। तर, चाडपर्वको खुसीसँगै आर्थिक भार नबढोस् भन्नका लागि आफ्नो आम्दानी, नियमित खर्च र भुक्तानी क्षमताको हिसाब गरेर मात्र खरिद योजना बनाउनु बुद्धिमानी हुनेछ।

 

उखु किसानलाई डेढ अर्ब अनुदान, किसानको पीडा कहिले होला अन्त्य

काठमाडौं। उखु किसानलाई उपलब्ध गराइने अनुदान वितरणका लागि सरकारले डेढ अर्ब रुपैयाँको कार्यविधि स्वीकृत गरेको छ। कृषि, वन तथा पर्यावरणमन्त्री गीता चौधरीले बिहीबार अनुदानसम्बन्धी कार्यविधि स्वीकृत गरेकी हुन्।

मन्त्रालयका अनुसार अनुदान रकम बर्दिया, रौतहट, कैलाली र कञ्चनपुरका उखु उत्पादक किसानलाई वितरण गरिनेछ। सरकारले उखु किसानलाई प्रतिक्विन्टल ७० रुपैयाँका दरले अनुदान दिँदै आएको छ।

अनुदान वितरणको कार्यविधि स्वीकृत हुनु किसानका लागि राहतको खबर हो। तर उखु खेतीमा संलग्न किसानको समस्या सरकारी अनुदानमा मात्र सीमित छैन। चिनी उद्योगबाट उखुको बिक्री रकम समयमै नपाउनु, सरकारी अनुदानका लागि महिनौँ कुर्नुपर्ने अवस्था र सम्झौता कार्यान्वयन नहुँदा किसानले वर्षौंदेखि आर्थिक संकट झेल्दै आएका छन्।

आन्दोलन नगरी सुनिँदैन किसानको आवाज

उखु किसानले आफ्नो उत्पादनको मूल्य र सरकारी अनुदान प्राप्त गर्न पटक–पटक आन्दोलन गर्नुपरेको छ। २०७६ सालदेखि किसानका बक्यौता भुक्तानी र अनुदानको विषयमा आन्दोलन चर्किंदै आएको छ। चिनी उद्योगले उखु खरिद गरे पनि भुक्तानी नदिएको भन्दै किसान काठमाडौंको माइतीघरदेखि सम्बन्धित जिल्लाका प्रशासन कार्यालयसम्म धाउन बाध्य भएका छन्।

२०७६ पुसमा काठमाडौंमा झन्डै दुई साता आन्दोलन गरेपछि सरकार र किसानबीच पाँचबुँदे सहमति भएको थियो। त्यसबेला चिनी उद्योगबाट बाँकी रकम भुक्तानी गराउने र उखुको मूल्य निर्धारण प्रणालीलाई व्यवस्थित बनाउने प्रतिबद्धता जनाइएको थियो। तर सहमतिपछि पनि किसानका समस्या पूर्ण रूपमा समाधान हुन सकेनन्।

२०७७ मंसिरमा किसानले पुनः काठमाडौं केन्द्रित आन्दोलन गरे। १६ दिनसम्म चलेको आन्दोलनपछि सरकार र उखु किसान संघर्ष समितिबीच चारबुँदे सहमति भयो। उद्योगबाट बाँकी बक्यौता २१ दिनभित्र भुक्तानी गराउने र किसानका दीर्घकालीन समस्या समाधान गर्न प्राविधिक समिति गठन गर्ने प्रतिबद्धता त्यसमा समेटिएको थियो।

तर त्यसपछिका वर्षमा पनि बक्यौता र अनुदानको विषयमा किसानले आन्दोलन गर्नुपर्ने अवस्था दोहोरियो। २०७८ साउनमा समेत पुरानो बक्यौता भुक्तानी नभएको भन्दै किसान फेरि सडकमा उत्रिएका थिए।

अनुदानको रकममै अन्योल

उखु किसानको समस्या पछिल्लो समय सरकारी अनुदानको निरन्तरतासँग पनि जोडिएको छ। २०८२ सालमा सरकारले प्रतिक्विन्टल ७० रुपैयाँ दिँदै आएको अनुदान घटाएर ३५ रुपैयाँ कायम गर्ने निर्णय गरेपछि किसानले विरोध गरेका थिए। देशका विभिन्न जिल्लाका किसान काठमाडौं आएर अनुदान कटौती फिर्ता लिन माग गर्दै आन्दोलनमा उत्रिएका थिए।

सरकारले एकातिर उखु उत्पादन बढाउने र कृषकलाई प्रोत्साहन गर्ने नीति लिएको छ भने अर्कोतिर अनुदानको रकम घटाउने वा वितरणमा ढिलाइ गर्ने निर्णयले किसानको भरोसा कमजोर बनाएको छ।

उखु खेतीमा मल, बीउ, सिँचाइ, मजदुर र ढुवानीको खर्च बढ्दै जाँदा किसानलाई उत्पादनको उचित मूल्य र समयमै भुक्तानी आवश्यक छ। उखु बिक्री गरेपछि पनि आफ्नो रकम लिन उद्योग र सरकारी कार्यालय धाउनुपर्ने अवस्था रहेसम्म खेतीप्रतिको आकर्षण बढाउन कठिन हुने किसानहरूको गुनासो रहँदै आएको छ।

सम्झौता होइन, कार्यान्वयन चाहियो

उखु किसानको समस्या समाधानका लागि सरकारले हरेक वर्ष अनुदान वितरण गर्ने व्यवस्था मात्र पर्याप्त हुँदैन। चिनी उद्योगले किसानलाई समयमै भुक्तानी दिने व्यवस्था प्रभावकारी बनाउनुपर्ने आवश्यकता छ। सरकारले निर्धारण गरेको समर्थन मूल्य कार्यान्वयन गराउनु, बाँकी बक्यौता असुल गराउनु र अनुदान वितरणको स्पष्ट समयतालिका सार्वजनिक गर्नु उत्तिकै महत्त्वपूर्ण छ।

यसअघि भएका सहमतिहरूको कार्यान्वयन अवस्था सार्वजनिक गर्दै किसानले पाउन बाँकी रकमको विवरणसमेत सरकारले स्पष्ट पार्नुपर्छ। अनुदान वितरणमा बिचौलिया वा प्रशासनिक ढिलाइ हुन नदिन किसानको बैंक खातामा सीधै रकम पठाउने र भुक्तानीको विवरण पारदर्शी बनाउने व्यवस्था आवश्यक छ।

डेढ अर्ब रुपैयाँको अनुदान कार्यविधि स्वीकृत हुनु सकारात्मक कदम हो। तर किसानले रकम वास्तवमै कहिले पाउँछन् भन्ने प्रश्नको जवाफ रकम निकासा र खातामा भुक्तानी भएपछि मात्र मिल्नेछ।

किसानले हरेक वर्ष आफ्नो पसिनाको मूल्य माग्दै सडकमा उत्रिनुपर्ने अवस्था अन्त्य गर्नु नै सरकारको वास्तविक सफलता हुनेछ।

 

भारतीय सेयर बजारमा भारी गिरावट जारी, सात वर्षमा २२ प्रतिशतसम्म प्रतिफल दिने मिडक्याप फन्ड

काठमाडौं। भारतीय सेयर बजारमा लगातार गिरावट आइरहेको छ। बिहीबार पनि बीएसई सेन्सेक्स १ हजार ४५ अंकले घटेर बन्द भयो। अघिल्लो दिन पनि बजार ओरालो लागेको थियो। कारोबारका क्रममा निफ्टीसमेत करिब २ प्रतिशतले घट्दै यस वर्षको अप्रिलयताकै न्यून बिन्दुमा पुगेको थियो।

बजारमा यस्तो गिरावट आइरहेका बेला केही म्युचुअल फन्डले भने लगानीकर्तालाई दोहोरो अंकको प्रतिफल दिइरहेका छन्। विशेषगरी मिडक्याप श्रेणीका ग्रोथ फन्डप्रति लगानीकर्ताको आकर्षण बढिरहेको छ। आखिर बजार घटिरहेका बेला पनि यी फन्डप्रति विश्वास किन बढिरहेको छरु

तथ्यांकले के भन्छ?

एसोसिएसन अफ म्युचुअल फन्ड्स इन इन्डिया (एएमएफआई) को तथ्यांकअनुसार, गत सेप्टेम्बरमा मिडक्याप श्रेणीका फन्डमा ६ हजार ९४० करोड भारतीय रुपैयाँ लगानी भएको थियो। यो अघिल्लो वर्षको सेप्टेम्बरको तुलनामा करिब ३७ प्रतिशत बढी हो।

मिडक्याप फन्डप्रति लगानीकर्ताको आकर्षण बढ्नुको प्रमुख कारण मिडक्याप कम्पनीका सेयरमा पछिल्लो समय आएको गिरावट हो। मूल्य घटेपछि यी कम्पनीका सेयर तुलनात्मक रूपमा आकर्षक देखिएका छन्। यद्यपि, सेयरको मूल्य घट्दैमा त्यसमा लगानी गर्नु सधैँ फाइदाजनक हुन्छ भन्ने हुँदैन।

मिडक्याप फन्ड भनेको के हो?

मिडक्याप फन्ड त्यस्ता म्युचुअल फन्ड हुन्, जसले मुख्यतः मध्यम बजार पुँजीकरण भएका कम्पनीका सेयरमा लगानी गर्छन्। यस्ता कम्पनीले भविष्यमा राम्रो व्यावसायिक वृद्धि हासिल गर्न सक्ने अपेक्षा गरिन्छ।

यी फन्डको प्रमुख उद्देश्य नियमित लाभांशबाट आम्दानी गर्नुभन्दा लगानीको मूल्य बढाएर पुँजीगत प्रतिफल हासिल गर्नु हो।

भारतमा बजार पुँजीकरणका आधारमा १०१औँदेखि २५०औँ स्थानसम्म रहेका कम्पनीलाई सामान्यतया मिडक्याप कम्पनीको श्रेणीमा राखिन्छ।

तीन दशकमा १० हजार रुपैयाँबाट ४.३ करोड

मिडक्याप फन्डबाट लामो अवधिमा कस्तो प्रतिफल प्राप्त हुन सक्छ भन्ने उदाहरणका रूपमा निप्पोन इन्डिया ग्रोथ मिडक्याप फन्डलाई लिन सकिन्छ।

सन् १९९५ मा सुरु भएको यस फन्डमा सुरुवातकै समयमा कुनै लगानीकर्ताले एकमुष्ट १० हजार भारतीय रुपैयाँ लगानी गरेको भए, लेखमा उल्लेख गरिएको गणनाअनुसार अहिले त्यसको मूल्य करिब ४ करोड ३० लाख रुपैयाँ पुगेको हुन्थ्यो।

यस फन्डले सुरुवातदेखि वार्षिक औसत चक्रवृद्धि प्रतिफल (सीएजीआर) करिब २२ प्रतिशत दिएको दाबी गरिएको छ।

त्यसैगरी, एडलवाइस र इन्भेस्कोजस्ता म्युचुअल फन्ड कम्पनीका मिडक्याप फन्डले पछिल्लो १० वर्षमा १७ देखि १९ प्रतिशतसम्म प्रतिफल दिएको उल्लेख छ।

यद्यपि, विगतमा प्राप्त प्रतिफल भविष्यमा पनि सुनिश्चित हुन्छ भन्ने हुँदैन। वास्तविक प्रतिफल लगानीको अवधि, बजारको अवस्था र फन्डको प्रदर्शनअनुसार फरक पर्न सक्छ।

मिडक्याप फन्ड किन आकर्षक मानिन्छन्

मिडक्याप फन्डलाई वृद्धि सम्भावना र व्यावसायिक स्थायित्वबीच सन्तुलन कायम गर्न सक्ने लगानी विकल्पका रूपमा हेरिन्छ।

साना कम्पनीको तुलनामा मिडक्याप कम्पनीले व्यवसाय सञ्चालनका केही चुनौती पार गरिसकेका हुन्छन्। अर्कोतर्फ, ठूला र स्थापित कम्पनीको तुलनामा उनीहरूसँग आम्दानी तथा बजार हिस्सा विस्तार गर्ने थप सम्भावना हुन सक्छ।

विशेषगरी निम्न क्षेत्रका कम्पनीले मिडक्याप फन्डमा महत्त्वपूर्ण स्थान पाउन सक्छन्

– विशेष प्रकारका उत्पादन तथा औद्योगिक निर्माण
– उपभोक्ता वस्तु तथा सेवासम्बन्धी व्यवसाय
– स्वास्थ्य सेवा
– प्रविधि क्षेत्र

यी क्षेत्रमा तीव्र गतिमा विस्तार भइरहेका कम्पनीले पुराना प्रतिस्पर्धीलाई चुनौती दिँदै बजार हिस्सा बढाउन सक्छन्। तर सबै मिडक्याप कम्पनी सफल हुन्छन् भन्ने छैन। तीव्र वृद्धि सम्भावनासँगै व्यवसाय र सेयर मूल्यमा उतारचढावको जोखिम पनि रहन्छ।

पाँच वर्षमा २२ प्रतिशतसम्म प्रतिफल

लेखमा उल्लेख गरिएअनुसार, पाँच वर्षको प्रतिफलका आधारमा मिडक्याप ग्रोथ फन्डका केही योजनाले २० प्रतिशतभन्दा बढी प्रतिफल दिएका छन्।

म्युचुअल फन्ड पाँच वर्षको वार्षिक औसत प्रतिफल

निप्पोन इन्डिया ग्रोथ मिडक्याप फन्ड २२.६२५
एडलवाइस मिडक्याप फन्ड २१.३०५
एचडीएफसी मिडक्याप फन्ड २१.१२५

यी प्रतिफलका तथ्यांक मूल लेखमा उल्लेख गरिएका हुन्। गणनाको मिति, फन्डको योजनाको प्रकार र प्रतिफल गणना गरिएको विधि स्वतन्त्र रूपमा पुष्टि गरिएको छैन।

लगानी गर्नुअघि के ध्यान दिने?

मिडक्याप फन्ड पाँचदेखि १० वर्ष वा त्योभन्दा लामो अवधिमा सम्पत्ति वृद्धि गर्ने लक्ष्य राख्ने लगानीकर्ताका लागि उपयोगी हुन सक्छन्। तर बजार घट्दा यस्ता फन्डको मूल्य पनि उल्लेख्य रूपमा घट्न सक्छ।

लगानी गर्नुअघि फन्डको विगतको प्रदर्शन, व्यवस्थापन शुल्क, लगानीको विविधीकरण, जोखिमको स्तर र आफ्नो आर्थिक अवस्था मूल्यांकन गर्नुपर्छ। छोटो अवधिमा आवश्यक पर्ने रकम यस्तो जोखिमयुक्त लगानीमा राख्नु उपयुक्त नहुन सक्छ।

मुख्य कुरास् मिडक्याप फन्डले लामो अवधिमा आकर्षक प्रतिफल दिन सक्ने सम्भावना राख्छन्। तर उच्च प्रतिफलको सम्भावनासँगै जोखिम पनि उच्च हुन सक्छ। त्यसैले विगतको प्रतिफललाई भविष्यको नाफाको ग्यारेन्टीका रूपमा लिनु हुँदैन। (नवभारत टाइम्स)

 

मेटाले अमेरिका, जापानसहित विभिन्न देशमा टिकटकको विज्ञापनमा प्रतिबन्ध लगायो

काठमाडौं। फेसबुक र इन्स्टाग्रामको सञ्चालक कम्पनी मेटाले चिनियाँ कम्पनी बाइटडान्सअन्तर्गतको टिकटकको विज्ञापन आफ्ना प्लेटफर्ममा प्रकाशन गर्न प्रतिबन्ध लगाएको छ। कम्पनीका प्रवक्ताले बिहीबार यसबारे जानकारी दिएका हुन्।

यो निर्णय अमेरिका, क्यानडा, इजिप्ट, इन्डोनेसिया, जापान, थाइल्यान्ड र भियतनाममा तत्काल लागू भएको मेटाले जनाएको छ। ती देशमा टिकटक तथा बाइटडान्सका अन्य सेवासँग जोडिने विज्ञापन सञ्चालन गर्ने तेस्रो पक्षका विज्ञापनदातालाई समेत प्रतिबन्ध लागू हुनेछ।

यो कदम मेटा र बाइटडान्सबीच लामो समयदेखि जारी प्रतिस्पर्धा थप चर्किएको संकेतका रूपमा हेरिएको छ। बाइटडान्सको भिडियो सेयरिङ एप टिकटक प्रयोगकर्ताको सहभागिता, सामग्री निर्माता र विज्ञापनबाट हुने आम्दानीका क्षेत्रमा मेटाको प्रमुख प्रतिस्पर्धी बनेको छ।

मेटाले आफ्नो निर्णयको बचाउ गर्दै प्रतिस्पर्धी कम्पनीलाई आफ्ना प्रयोगकर्तालाई अर्को प्लेटफर्ममा लैजान सहयोग गर्ने उद्देश्यका विज्ञापन सेवा उपलब्ध गराउन आवश्यक नभएको जनाएको छ।

“हाम्रा एपबाट मानिसलाई बाहिर लैजाने उद्देश्य राख्ने प्रतिस्पर्धीको विज्ञापन हामीले चलाउनुपर्दैन,” मेटाले भनेको छ। प्रतिस्पर्धीलाई प्रवर्द्धनात्मक सेवा नदिनु विभिन्न उद्योगमा सामान्य व्यावसायिक अभ्यास भएको पनि कम्पनीको भनाइ छ।

मेटाले आफूहरू उत्पादनको गुणस्तर र प्रयोगकर्ताको अनुभवका आधारमा प्रतिस्पर्धा जारी राख्ने जनाएको छ।

बालबालिकाको सुरक्षालाई लिएर पनि प्रतिस्पर्धा

मेटा र टिकटकबीचको विवाद विज्ञापनमा मात्र सीमित छैन। सामाजिक सञ्जालको प्रयोगले बालबालिकामा पार्ने प्रभाव र उनीहरूको सुरक्षालाई लिएर पनि यी कम्पनीमाथि दबाब बढ्दै गएको छ।

मेटाले अगस्टमा अमेरिकी राज्यहरूसँग बालबालिकामा सामाजिक सञ्जालको हानिकारक प्रभावसम्बन्धी मुद्दा समाधान गर्ने क्रममा १८ अर्ब अमेरिकी डलरसम्मको सम्झौता गरेको थियो। त्यसपछि मेटाले टिकटक र युट्युबलाई पनि किशोरकिशोरीको सुरक्षा बढाउन आफूले स्वीकार गरेका उपाय अपनाउन आग्रह गर्दै आएको छ।

मेटाले फेसबुक र इन्स्टाग्राम प्रयोग गर्ने बालबालिकाका लागि दैनिक प्रयोगको समयसीमा लागू गर्ने, रातिको समयमा प्रयोग सीमित गर्ने र उमेरअनुसार प्रतिबन्धित सामग्रीमा बालबालिकाको पहुँच रोक्ने उपायलाई बलियो बनाउने सहमति गरेको थियो।

टिकटकले मेटाको अभियानबारे सार्वजनिक रूपमा प्रतिक्रिया दिएको छैन। तर सेप्टेम्बरमा अमेरिकाको अलाबामा राज्यसँग सम्झौता गर्दै त्यहाँका प्रयोगकर्ताका लागि प्रयोग समयसम्बन्धी नयाँ सीमा लागू गर्ने र उमेर प्रमाणीकरणका उपाय सुदृढ गर्ने सहमति गरेको थियो। बालबालिकाको सुरक्षामा जोखिम उत्पन्न गरेको र आफ्नो सुरक्षा व्यवस्थाबारे उपभोक्तालाई भ्रममा पारेको आरोपसँग सम्बन्धित विवाद समाधान गर्न उक्त सम्झौता गरिएको थियो।

अमेरिकामा टिकटकको स्वामित्व संरचनामा परिवर्तन

अमेरिकामा दुई करोड होइन, २० करोडभन्दा बढी प्रयोगकर्ता रहेको टिकटकको सञ्चालन अमेरिकी प्रयोगकर्ताको तथ्याङ्क सुरक्षित राख्ने र एपमाथि प्रतिबन्ध लाग्न नदिने उद्देश्यले गरिएको सम्झौतापछि अमेरिकी पक्षको बहुमत स्वामित्व रहेको संयुक्त उद्यममार्फत हुँदै आएको छ।

टिकटकको वेबसाइटमा अन्य सामाजिक सञ्जालका एप खोल्ने वा ती एपमा प्रयोगकर्तालाई लगइन गराउने लिंकलाई समर्थन नगर्ने उल्लेख छ। यद्यपि, प्रयोगकर्ताले आफ्नो प्रोफाइलमा अन्य प्लेटफर्मका वेबसाइटमा लैजाने लिंक राख्न सक्छन्।

मेटाको विज्ञापन प्रतिबन्धबारे ८ब्लुमबर्ग न्युज८ले बिहीबार पहिलोपटक समाचार सार्वजनिक गरेको थियो। टिकटक र बाइटडान्सले भने यस विषयमा रोयटर्सले मागेको प्रतिक्रियाको तत्काल जवाफ दिएका थिएनन्।  सिएनए

 

मूल्य मिलेमतोको आरोपमा जापानका चार ठूला बियर कम्पनीमा छापा

टोकियो। जापानका चार प्रमुख बियर उत्पादक कम्पनीले बियरको मूल्य बढाउन आपसमा मिलेमतो गरेको आशंकामा जापानी अधिकारीहरूले आज बुधबार ती कम्पनीका कार्यालयमा छापा मारेर अनुसन्धान थालेका छन्।

अनुसन्धानमा असाही ब्रुअरीज, किरिन ब्रुअरी, साप्पोरो ब्रुअरीज र सन्तोरी परेका छन्। यी चार कम्पनीले जापानको बियर बजारको करिब ९० प्रतिशत हिस्सा ओगटेको बताइएको छ।

जापानको फेयर ट्रेड कमिसन (जेएफटीसी) ले थोक बियरको मूल्य निर्धारणमा मिलेमतो भएको आरोपबारे पहिलोपटक चारै कम्पनीमा स्थलगत निरीक्षण गरेको अनुसन्धानसँग जानकार एक स्रोतले जनाएको छ।

स्रोतका अनुसार यस्तो मूल्य मिलेमतो केही वर्षदेखि चलिरहेको हुनसक्ने आशंका गरिएको छ। चारवटै कम्पनीका प्रतिनिधिहरू समय–समयमा भेटेर बियरको मूल्य बढाउने विषय र मूल्यवृद्धिको समयबारे छलफल गर्ने गरेको आशंका छ।

पछिल्ला केही वर्षमा यी कम्पनीहरूले कच्चा पदार्थ र ढुवानी खर्च बढेको कारण देखाउँदै बियरको मूल्य पटक–पटक वृद्धि गरेका थिए। जापानी सञ्चारमाध्यमहरूले जनाएका छन्।

चारवटै कम्पनीले आफूहरू अनुसन्धानको दायरामा रहेको पुष्टि गर्दै अधिकारीहरूलाई पूर्ण सहयोग गर्ने बताएका छन्।

सन्तोरीले एक विज्ञप्तिमार्फत मदिराजन्य वस्तुको कारोबारसम्बन्धी गतिविधिमा प्रतिस्पर्धा विरोधी कानुन उल्लंघन गरेको आशंकामा फेयर ट्रेड कमिसनले आफ्नो कार्यालयमा स्थलगत निरीक्षण गरिरहेको जनाएको छ।

यो छापा जापानमा मूल्य मिलेमतोसम्बन्धी पछिल्लो अनुसन्धानसँग पनि जोडिएको छ। यसअघि यही वर्ष जेएफटीसीले जापानका छ प्रमुख आइसक्रिम कम्पनी माथि पनि कारबाही थालेको थियो।

ती कम्पनीहरूले कच्चा पदार्थको मूल्य बढेको भन्दा बढी मात्रामा आइसक्रिमको मूल्य वृद्धि गर्न वर्षौँदेखि आपसमा समन्वय गरेको आरोप लागेको थियो।

जापानमा प्रतिस्पर्धा विरोधी गतिविधिमाथि निगरानी गर्ने निकायले ठूला कम्पनीबीच मूल्य निर्धारणमा हुने सम्भावित मिलेमतोमाथि अनुसन्धान तीव्र बनाएको पछिल्ला घटनाले देखाएको एएफपीले उल्लेख गरेको छ।

 

माइक्रोसफ्ट र एनभिडियाले सार्वजनिक गर्दै एआई क्षमतायुक्त नयाँ ल्यापटप

सान फ्रान्सिस्को। माइक्रोसफ्टले एनभिडियाको चिप प्रयोग गरिएको नयाँ ल्यापटप सार्वजनिक गर्ने भएको छ। विन्डोजलाई एआई एजेन्टहरूले कोड लेख्नेलगायतका जटिल काम क्लाउडमा नपुगी आफ्नै कम्प्युटरमै गर्न सक्ने प्लेटफर्मका रूपमा विकास गर्ने उद्देश्यसहित नयाँ ल्यापटप ल्याउन लागिएको विश्लेषकहरूले बताएका छन्।

माइक्रोसफ्टका लागि यो कदम महँगो पर्ने ‘एज्युर’ क्लाउड कम्प्युटिङ डेटा सेन्टरमा हुँदै आएका केही कामलाई उच्च क्षमताका विन्डोज कम्प्युटरमा सार्ने रणनीतिक दाउ हो। यसबाट व्यवसाय तथा घरमा प्रयोग हुने कम्प्युटर बजारमा आफ्नो बलियो पकड कायम राख्दै ग्राहककै खर्चमा आवश्यक हार्डवेयर प्रयोग गर्न सकिने अपेक्षा माइक्रोसफ्टको छ। यही बजारमा लामो समयदेखिको प्रतिस्पर्धी एप्पलले पनि नयाँ म्याक कम्प्युटरमार्फत आफ्नो उपस्थिति बढाउने प्रयास गरिरहेको छ।

एनभिडियाका लागि भने विन्डोज पीसी बजारमा प्रवेशले लामो समयदेखि यस क्षेत्रमा प्रभुत्व जमाउँदै आएका इन्टेल र एडभान्स्ड माइक्रो डिभाइसेज ९एएमडी० लाई चुनौती दिने नयाँ अवसर सिर्जना गर्न सक्छ।

माइक्रोसफ्टले सान फ्रान्सिस्कोमा आयोजना गर्ने कार्यक्रममा विन्डोज अपरेटिङ सिस्टम र ‘सरफेस’ हार्डवेयर शृंखलाबारे नयाँ जानकारी सार्वजनिक गरिनेछ। यो कार्यक्रम माइक्रोसफ्ट र एआई चिप निर्माता एनभिडियाबीच वर्षौंदेखि भइरहेको सहकार्यको महत्वपूर्ण परिणामका रूपमा हेरिएको छ।

दुवै कम्पनीले गत जुनमा घोषणा गरिएका एनभिडियाका ‘आरटीएक्स स्पार्क’ चिपमार्फत कम्प्युटरमा कोड लेख्ने, जटिल व्यावसायिक परियोजना व्यवस्थापन गर्ने जस्ता काम सिधै डेस्कटप र ल्यापटपमै सञ्चालन गर्ने प्रविधि विकास गरिरहेका छन्।

माइक्रोसफ्टका प्रमुख कार्यकारी अधिकृत (सीईओ) सत्य नाडेला र एनभिडियाका सीईओ जेन्सेन ह्वाङले आज संयुक्त रूपमा नयाँ ल्यापटप सार्वजनिक गर्नेछन्। नयाँ उपकरणको नाम ‘सरफेस ल्यापटप अल्ट्रा’ राखिएको छ।

माइक्रोसफ्ट र एनभिडियासामु रहेको प्रमुख चुनौती भनेको जटिल समस्या आफैं समाधान गर्न सक्ने एआई एजेन्टलाई व्यक्तिगत कम्प्युटरभित्र सुरक्षित रूपमा सञ्चालन गर्न सकिन्छ भन्ने प्रमाणित गर्नु हो।

एनभिडियाले एआई हब ‘हगिङ फेस’ मा भएको ह्याकिङ घटनाजस्तो समस्या दोहोरिन नदिन सुरक्षा उपायमा काम गरिरहेको छ। उता, एप्पलले पनि एआई एजेन्टलाई म्याक कम्प्युटरको हार्डड्राइभमा पूर्ण पहुँच दिने प्रक्रियालाई थप सुरक्षित बनाउने प्रयास गरिरहेको छ।

तर विश्लेषकहरूका अनुसार नयाँ उपकरणको मूल्य नै सबैभन्दा ठूलो प्रश्न बन्नेछ। पछिल्लो समय मेमोरी चिपको अभाव र बढ्दो लागतका कारण डेस्कटप तथा ल्यापटप कम्प्युटरको मूल्य बढिरहेको छ।

दुई वर्षअघि माइक्रोसफ्टले एआईसम्बन्धी काम कम्प्युटरमै सञ्चालन गरेर लागत घटाउने अवधारणा अघि सार्दा यस्ता ल्यापटपको मूल्य प्रायः २ हजार डलरभन्दा कम थियो। तर पछिल्ला साताहरूमा एनभिडियाले ‘डीजीएक्स स्पार्क’ नामक एआई डेस्कटपको मूल्य करिब ७५ प्रतिशतले बढाएर ६ हजार ९५० डलर पुर्‍याएको छ। यसको प्रमुख कारण १२८ गिगाबाइट मेमोरीको मूल्यमा भएको तीव्र वृद्धि हो।

‘मोर इनसाइट्स एन्ड स्ट्राटेजी’का विश्लेषक एन्सेल सागका अनुसार मेमोरी चिपको मूल्यवृद्धिले एप्पल र माइक्रोसफ्ट दुवैको एआईलाई कम्प्युटरमै सञ्चालन गर्ने योजनालाई प्रभावित गरिरहेको छ।

सागले रोयटर्ससँग भनेका छन्, “दुई वर्षअघि सफ्टवेयर तयार थिएन, तर हार्डवेयर तयार थियो। अहिले सफ्टवेयर तयार छ, तर हार्डवेयर स्थानीय रूपमा एआई चलाउन निकै महँगो भएको छ।”

यसको परिणामस्वरूप स्थानीय कम्प्युटरमै एआई चलाउने क्षमता पर्याप्त बजेट भएका प्रयोगकर्तामा मात्र सीमित हुने अवस्था आउन सक्छ। रोयटर्स

 

लेतेदेखि कोरलासम्म रोकिएका छन् पाँच सय बढी कन्टेनर

मुस्ताङ । मुस्ताङको लेतेदेखि कोरलानाकासम्म झन्डै पाँच सयको सङ्ख्यामा कन्टेनर सडकमा लामबद्ध रुपमा रोकिको अवस्थामा रहेको पाइएको छ ।

यही असोज ८ देखि ११ गतेसम्मको वर्षापछिको बाढी, पहिरो र हिमपातले सडक अवरुद्ध भएपछि एक सातादेखि ती कन्टेनर जिल्लाका विभिन्न ठाँउमा रोकिएका हुन् । भारी वर्षाबाट अवरुद्ध म्याग्दीको पोखरेबगर, कुनौटे र बैसरीलगायतका स्थानमा सडक मर्मत भइरहेको छ ।

उक्त सडक सञ्चालनका लागि अझै एक साता लाग्ने त्यस सडक आयोजनाका प्राविधिकहरूले जनाएका छन् । उक्त सडक सञ्चालनमा नआउँदा ७० बढी कन्टेनर र सय बढी विद्युतीय सवारीसाधन जोमसोमस्थित बसपार्कमा राखिएको छ ।

बेनी–जोमसोम सडक अवरुद्ध रहेकै अवस्थामा कोरलानाकाबाट भने केही मालवस्तु बोकेका कन्टेनर जोमसोम ल्याइएको छ । कालीगण्डकी करिडोर सडक आयोजनाले जोमसोम—कोरला खण्डमा अवरुद्ध सडक मर्मत गरेपछि मुस्ताङ भन्सार बन्दरगाहमा रोकिएका ती केही मालवस्तुवाहक कन्टेनर जोमसोम ल्याइएको हो ।

यसअघि बाढी पहिरोबाट नाका क्षेत्रमा विद्युत् र इन्टरनेटको समस्या कारण चीनबाट ल्याइएका सामानको भन्सार जाँचपास हुन नसक्दा सयौंको सङ्ख्यामा ती कन्टेनर रोकिएका थिए ।

भारी वर्षापछिको बाढी, पहिरो र नदी कटानले म्याग्दी खण्डका दर्जनौँ स्थानमा विद्युत् पोल क्षतिमा हुँदा एक सातादेखि मुस्ताङमा केन्द्रीय ३३ केभी विद्युत् प्रसारण लाइन र इन्टरनेट सेवा अवरुद्ध थियो । त्यसबाट उपल्लो मुस्ताङ भन्सार कार्यालयको नियमित सेवा प्रभावित हुँदै आएको थियो ।

कोरला नाकामै रोकिएका कन्टेनर चालक गोबिन्द गुरुङले कोरलानाकाबाट पैठारी गरिएका मालवस्तु बोकेका करिब ३०० कन्टेनर तथा २०० बढी विद्युतीय सवारी साधन भन्सार जाँचपासका लागि अहिले पनि रोकिएको बताए।

चीनबाट कोरलानाका हुँदै पैठारी गरी नेपाल भित्र्याइएको दसैँतिहार लक्षित मालवस्तु समयमै गन्तव्यमा पुर्याउन नसक्दा व्यपारीमात्र होइन उपभोक्ता समेत इच्छाइएको सामग्री खरिद गर्नबाट वञ्चित हुनुपरेको छ । त्यसबाट नेपाली बजारसमेत आर्थिक रुपमा चलायमान हुनसकेको छैन ।

स्थानीय तहको मनपरी : सहमतिबिनै ३४ करोड ऋण

काठमाडौं । केही स्थानीय तहले नेपाल सरकारको स्वीकृति र वार्षिक बजेटमा व्यवस्था नगरी नगर विकास कोषबाट आन्तरिक ऋण लिएको राष्ट्रिय प्राकृतिक स्रोत तथा वित्त आयोगले जनाएको छ।

आयोगको आठौँ वार्षिक प्रतिवेदनअनुसार आर्थिक वर्ष २०८२/८३ मा १७ वटा स्थानीय तहले नगर विकास कोषबाट ३३ करोड ८७ लाख ८१ हजार रुपैयाँभन्दा बढी ऋण परिचालन गरेका छन्। तीमध्ये सात स्थानीय तहले वार्षिक बजेटमै ऋणको व्यवस्था गरेका थिएनन्।

अन्तर–सरकारी वित्त व्यवस्थापन ऐन, २०७४ अनुसार प्रदेश तथा स्थानीय तहले आन्तरिक ऋण लिनुअघि नेपाल सरकारको सहमति लिनुपर्छ। तर गत आर्थिक वर्षमा ऋण लिएका १७ वटै स्थानीय तहले अर्थ मन्त्रालयबाट यस्तो सहमति नलिएको आयोगले जनाएको छ।

आयोगले स्थानीय तहले बजेटमा ऋणको अनुमान समावेश गरी तोकिएको सीमाभित्र रहेर मात्र ऋण परिचालन गर्नुपर्नेमा जोड दिएको छ। आयोगले २०८२/८३ का लागि स्थानीय तहले आफ्नो राजस्वको अधिकतम १२ प्रतिशतसम्म आन्तरिक ऋण लिन सक्ने सीमा सिफारिस गरेको थियो। तर मोरङका दुई स्थानीय तहले उक्त सीमाभन्दा बढी ऋण लिएको प्रतिवेदनमा उल्लेख छ।

आयोगका अनुसार आन्तरिक ऋण पूर्वाधार विकास, पुँजी निर्माण, रोजगारी सिर्जना, आय वृद्धि तथा दीर्घकालीन लाभ हुने उत्पादनशील क्षेत्रमा मात्र परिचालन गर्नुपर्छ।

यसअघि आर्थिक वर्ष २०८१/८२ मा पनि १६ वटा स्थानीय तहले नगर विकास कोषबाट आन्तरिक ऋण लिएका थिए।

आयोगले स्थानीय तहले विभिन्न संस्थाले नगर विकास कोषबाट लिएको ऋणमा जमानत बसेको विषयमा समेत प्रश्न उठाएको छ। प्रचलित कानुनमा स्थानीय तहले त्यस्तो जमानत बस्न सक्ने स्पष्ट व्यवस्था नरहेको आयोगको भनाइ छ।

आयोगले संघ, प्रदेश र स्थानीय तहबाट परिचालन हुने आन्तरिक तथा सार्वजनिक ऋणको एकीकृत विद्युतीय सूचना, लेखांकन र प्रतिवेदन प्रणाली विकास गर्न सरकारलाई सुझाव दिएको छ।

ड्रागन फ्रुटखेतीले देखाएको बाजुराको सम्भावना

बाजुरा । बूढीगङ्गा नगरपालिका–१० का भोलाराम जैसीले विगत तीन वर्षदेखि ड्रागन फ्रुटखेती गर्दै आएका छन् । परम्परागत खेतीभन्दा फरक र बजारमा राम्रो सम्भावना देखेपछि उनले उक्त खेतीलाई आम्दानीको प्रमुख माध्यम बनाएका हुन् ।

गाउँमै आफ्नो जमिन र स्थानीय स्रोतसाधनको उपयोग गर्दै त्यस फलबाट आम्दानी लिन सकिन्छ भन्ने जैसीले उदाहरण प्रस्तुत गरेका छन् । २०६८ देखि २०७४ सम्म मार्तडीमा होटल व्यवसाय गरेका जैसी त्यसपछि गाउँ फर्किए ।

गाउँ फर्किएपछि ‘हिमानी बहुउद्देश्यीय कृषि तथा पशुपन्छी फर्म’ दर्ता गरेर कुखुरापालनसँगै तरकारीखेती सुरु गरे । केही वर्ष कृषि तथा पशुपालनमा लागेपछि फरक र नयाँ प्रकारको व्यावसायिक खेती गर्ने सोच आएपछि उनी ड्रागन फ्रुट खेतीतर्फ आकर्षित भए ।

“केही नयाँ फरक गर्नुपर्छ भन्ने सोच आयो,” जैसीले भने, “कृषि ज्ञान केन्द्रका तत्कालीन प्रमुख मीनप्रसाद जैसीको सुझावमा अनुदानमा ड्रागन फ्रुटखेती सुरु गरेँ ।”

सुरुमा परीक्षणका रूपमा केही बिरुवा लगाएर उक्त खेती सुरु गरेका जैसीले उत्पादन राम्रो हुन थालेपछि त्यसलाई विस्तार गरेका हुन् । हाल उनले पाँच रोपनीमा ड्रागन फ्रुटका एक हजार ४०० बिरुवा लगाएका छन् ।

ड्रागन फ्रुटका बिरुवाले दुई वर्षमै फल दिन थालेपछि जैसीको उत्साह थपिएको छ । गत वर्ष करिब छ क्विन्टल ड्रागन फ्रुट बिक्री गरेका उनले यस वर्ष भने उत्पादन बढेको बताए । “जेठ महिनादेखि फल्न सुरु हुन्छ र असोजसम्म यसको सिजन हुन्छ,” उनले भने, “गत वर्ष करिब छ क्विन्टल बिक्री भएको थियो । यस वर्ष हालसम्म १५ क्विन्टल बिक्री गरिसकेको छु । अझै केही पाक्ने क्रममा छ ।”

जैसीका अनुसार ड्रागन फ्रुटको बिक्रीबाट वार्षिक रु पाँचदेखि छ लाखसम्म आम्दानी भएको छ । उत्पादित फल बिक्रीका लागि बजारको समस्या नरहेको उनको भनाइ छ । उनले मार्तडी बजारसँगै अछामको साँफेबगरसम्म पुर्याएर बिक्री गर्दै आएका छन् ।

उत्पादन बढ्दै गएमा आम्दानी बढाउन सकिने उनको भनाइ छ । जैसीका अनुसार राम्रो मलजल र व्यवस्थापन गर्न सके एउटा बोटले २५ वर्षसम्म उत्पादन दिन सक्छ । “ड्रागनखेतीमा सुरुमा केही लगानी र मेहनत चाहिन्छ,” उनले भने, “तर अन्य बालीजस्तो धेरै सिँचाइ आवश्यक पर्दैन । गाईवस्तुको मल प्रयोग गर्न सकिन्छ र समय–समयमा काँटछाँट गरे पुग्छ ।”

जैसीको ड्रागन फ्रुटखेती अहिले बाजुरामा कृषि सम्भावनाको एउटा उदाहरण बनेको छ । जिल्लामै ठूलो क्षेत्रफलमा खेती गर्ने उनी पहिलो कृषक हुन् । अन्य स्थानमा केही वर्षअघि खेती सुरु भए पनि व्यावसायिक हुन सकेको छैन ।

बाजुरामा कृषियोग्य जमिन भए पनि परम्परागत बालीबाट मात्र पर्याप्त आम्दानी गर्न कठिन हुने अवस्था छ । यहाँ करिब ८० प्रतिशत खेतीयोग्य जमिनमा हालसम्म सिँचाइ सुविधा पुगेको छैन । वर्षभरि लगाएको खेतीले छ महिना पनि खान पुग्दैन ।

कृषि ज्ञान केन्द्रका अनुसार आर्थिक वर्ष २०७९/८० मा जैसीसहित जिल्लाका चार किसानलाई ५० प्रतिशत लागत साझेदारीमा ड्रागनखेती सुरुआत गरिएको थियो ।

केन्द्रका बागवानी विकास अधिकृत सृष्टि ढुङ्गानाका अनुसार १०० देखि एक हजार ५०० मिटर उचाइसम्म ड्रागनखेती हुन्छ । “नयाँ बाली भएकाले यहाँ थोरै किसान मात्रै व्यावसायिक खेतीमा हुनुहुन्छ,” उनले भने, “जिल्लामा ड्रागन फ्रुटको सम्भावना प्रशस्त रहेको छ । मेहनतका साथ लाग्न सके राम्रो आम्दानी गर्न सकिन्छ ।” रासस समाचार